Səhər qalxdım. Gözəlcə
naharmı da etdim və işə
getdim.
Klasshik bir gün... Digərləri kimi,
sıravi bir başlanğıc...
Növbətçi yoldaşdan
öyrəndiyimə görə, gecə
problem çıxmamış cihazlarda.
Bu yaxşı xəbər olmuş! Onsuz da
dünəndən davam edən 2 dənə
sistem qəzası vardı.
Cihaz otağındakı kondisionerlər
də problemli. Həm də də
qurulduğu gündən bəri!
Bu gündə firmanın birindən işçi
gələcək, onlarla maraqlanmam
lazım. İş çox bu gün! Axşamı
necə edərəm bilməm. Bu həftə
çox sıx keçəcək. Mövsümdə
başladı məlum. Gözləmələrimiz
çox yüksək.
Nəysə, otağıma getdim və
qapını bağladım. Kompüterimi
də açdım və maillərimi nəzarət
edirdim ki, qapı döydü. "Girin"
belə deyə bilmədən qapı açıldı
və içəriyə bir "şey" girdi, qapını
da bağladı dərhal!
Aman Allahım! O da nə!? Təyin
edə bilmədim heç cür. Qadın
desən deyil, kişi desən deyil,
turist bəlkə! Bir çirkinlik abidəsi!
Qəti 10 gün yuxularımın baş rol
oyunçusu olar.
Ona "Kimsiniz?" deyə
soruşmama belə fürsət
qalmadan:
- Haydı qalx gedirik! dedi...
Aaa! Həm də Azəricə danışdı!
Çaşdım amma bürüzə
vermədim.
- Sizi ilk dəfə görürəm.
Kimsiniz?
- Ruhunu bədənindən söküb
götürmək üçün vəzifələndirilən
mələyin mən! Adı digər Əzrail!
Cəhənnəm xəbərçisi!
- Zarafatların yeri deyil indi.
Lütfən otaqmı tərk edin. Yoxsa
təhlükəsizliyi çağıraram!
- Çağırsan nə olar? Məni yalnız
sən görürsən!
- Lağ etmə. İşim gücüm var
mənim. Səninlə məşğul ola
bilməm...
Bir tərəfdən Əzrail deyil
deyirəm amma belə bir adamın
mənə xəbər verilmədən bura
qədər gəlməsi qeyri-mümkün
ki! Eyvaaah! O zamqn
gerçəkdirsə! Bitdim mən,
bitdim!
Düşündüm, namazlarım,
axirətdə büzdürülüb üzümə
çarpılacaq olan oruclarım gəldi
ağılıma...
Kiçik dünya mənfəətləri üçün
təpdiyim Allahın əmrləri keçdi
gözümün qarşısından sürətlə...
Əti üçün kəsilən bülbül, taxtası
üçün yandırılan saz kimi...
Qeyri hal ilə:
- İş saatları içində olmaz dedim.
Sanki məndən bitəcək bir işi
varmış kimi...
-Niyə? dedi.
-Bu an hazır