az irəlidə diqqətini çəkən bir şey olmuşdu.Diqqətlə baxanda Gülsüm ilə Ayazı qucaqlaşarkən gördü.Üzünü Əliyə çevirib dedi:Ey,oradakı Ayazın qucaqladığı Gülsüm deyil?
Ə:Nə?Ayaz?
Əli Elvinin işarə elədiyi yerə baxanda onları o şəkildə gördü.Əli dəli oluş vəziyyətində idi.Əli daha artıq dayana bilməyin əlini yumruq şəkilində büküb iti addımlarla onlara tərəf getdi.Gülsümü Ayazın qollarından özünə tərəf çəkdi.Ayaz də özünü geri çəkəndə Əli Ayazın üzünə sərt bir şəkildə yumruq atdı.Ayaz müvazinətini itirib yerə yıxıldı.
G:Əli sən nə elədin?
Əli yerə yıxılan Ayaza baxıb dedi:Bir daha səni Gülsümün ətrafında görməyəcəm.Uzaq dur ondan!Gülsümün biləyindən tutub dedi:Gəl gedirik!
G:Əli qolumu burax!
Ə:Sənə gedirik dedim!
Gülsüm Ayazı o halda buraxmaq istəmədiyi üçün Əli ilə getmək istəmirdi.Nə qədər çırpınsa da Əlinin əlindən çəkə bilmədi biləyini.
Birdən birinin Əli deməsi ilə hər kəs başını səs gələn tərəfə çevirdi.Əli onun adını söyləyən adama baxdığında şok olmuş vəziyyətdə dedi:Dəniz???
Keçmişlə gələcəyin birləşdiyi nöqtədə kimi idim.Sanki ayaqlarımın altında bir uçurum varmış kimi hiss edirdim özümü.Ya da məni o uçuruma sürükləyən bir fırtına var idi.
Dəniz......................Dəniz ,bu adla beynimi yeyən düçüncələrlə buz torbası ilə universitetdən çıxmışdım.Çölə çıxdığımda Ayazı skamyada oturan görəndə addımlarımı daha böyük atmağa başladım.Yanına oturdum.Ayaz mənim gəldiyimi görüb başını mənə tərəf çevirdi.Onun üzünə baxdığımda canım elə çox sızlıyırdıki...Bir an vicdan əzabı çəkər kimi oldum.Əlimi qaldırıb üzünə toxunmaq istəyəndə başını geri çəkdi.Üzü şişmişdi.
G:İncidir?
A:Yox,narahat olma incitmir.
Əlimdəki buz torbasını üzünə qoymaq istəyəndə mən həll edərəm dedi.İkimiz də bir müddət səssiz qaldıq.Ama mən daha artıq dayana bilməyib dedim:Ayaz,mə...mən olanlar üçün çox pisəm.Üzr istəyirəm.
A:Günahkarlıq hiss yaşama.Bunlar sənin üzündən olmadı.
G:Ayaz mənim üzümdən oldu.
A:Dənizin kim olduğunu bilirsən hər halda.
G:Bunu niyə