n fərqindəsən?Necə bu qədər alçalmış qadın ola bilirsən?
S:Bağışla məni Gülsüm.Ama sən şanslı idin.Nazlının qayğıya ehtiyacı vardı,çünki o hələ balaca idi.
G:Mənim də atamı itirdiyimdə qayğıya ehtiyacım vardı.Ama yox idin!Atam sənə görə mənə nifrət etdi,.Buna səbəb olan adam sənsən!
S:Belə olsun istəmədim.Bir anlıq səhv bütün həyatımızı məhv etdi.Bunlara da səbə olan adamın mən olduğunu bilirəm.
G:Bilirsən?Kaşki ölsəydin,Çünki ən azından anam olaraq xatırlayardım səni.
Bunları deyib daha artıq dyana bilməyib oturduğum yerdən cəld qalxdım.Birdən başım fırlandı.Hər aan müvazinətimi itirəcək kimi idim.Bir neçə saniyə sonra özümə gəldim.Bir çeçə addım atdııqdan sonra yenə dayandım,yenə də başəm fırlanmışdı.Ayağda dayanmaq üçün yanımdakı stuldantutmaq istədim ama bu dəfə müvazinətimi itirib yerə yıxıldım.
Uzun bir yuxudan oyanmış kimi idim.....Elə yorğun halda idimki...Ağrı içində kirpiklərimi oynadarq gözlərimi açmağa çalışırdım.Gözlərimi açdığımda yad otaqda olduğumu gördüm.Xəstəxana otağına oxşayırdı.Buna əmin lmaq üçün otağa diqqətlə baxdım.Hə,burası xəstəxana otağı idi.Ayağa qalxmağa çalışırkən yaxşısan deyə bir səs eşitdim.
Başımı çevirib səs gələn tərəfə baxdım.Mənə qorxu ilə baxan gözlə qarşılaşdım.
G:Sən..Nazlı..
Onu görmək məni təəccübləndirmişdi.
N:Yaxşısan?
Bu səfər o səsdə qorxu da var idi
G:Yaxşıyam narahat olma.
Səbəbini bilmirəm,ama mən ona ürəkdən gülümsəmişdim.Halbuki ona nifrət etməli idim.Ona görə təkliyə məhkum edilmişdim.Sırf o xoşbəxt bir həyat sürməsi üçün....Bunları fikirləşərkən gülən üzümün yerini böyük bir kədər almışdı.Başımı qaldırıb təkrar Nazlıya baxdığımda gözlərindən yaş axdığını gördüm.Onu bu şəkildə görmək vicdan əzabı çəkməyimə səbəb olmuşdu.Canımın ağrıdığı kimi,ürəyimin də ağrımasına səbəb olmuşdu.
G:Sən ağlayırsan?
Nazlı mənə baxmadan dedi:Yox ağlamıram..
Mənə bu cavabı verməsi canımın daha da ağrımasına səbəb olmuşdu.Onun çarəsiz halını gördükcə gözlərimin dolduğunu hiss etdim.Bir neçə dəqiqə