eşitdi.Su açıq qalmışdı.Səbəbini bilmirdi,ama içindəki narahatliq gedərək qorxuya çevrilirdi.Əli dayana bilməyib qapını açdığında Gülsümü yerdə hərəkətsiz əkildə yatarkən gördü.
Qorxudan gözləri iriləşmişdi.Cəld yerə əylilib dizlərini yerə qoyub Gülsümün başını qollarının üzərinə qoydu.
Ə:Gülsüm aç gözlərini.Yalvarıram oyan.Gülsüüüm!
Bir neçə saniyə sonra Gülsüm kirpiklərini oynatmağa başladı.Əli fərqinə varmadan göz yaşlarını axıdırdı.Gülsüm gözlərini yavaşca açıb Əli dedi.
Ə:Burdayam sevgilim.Yanındayam dediyin anda gülsüm gözlərini yenidən yumdu.
Əli tələsik Gülsümü qucağına alıb evdən çıxdı.Gülsümü xəxtəxanaya gətirmişdi.
Hər şeyi ilə sevər insan......Acı çəkəcəyini bilə bilə sevər....Sonunda xoşbəxt olacağını fikirləşərək....Eşqlə ölüm pıçıldayar qulağına.......Mane ola bilmirəm o ölüm uğultusuna..........Susmaq bilmir atıq......O ürəyi alana qədər də susmayacaq..................
Əli xətəxananın dəhlizində narahatlıqla həkimi gözləyirdi..İçəridən xəbər almaması onu dəli eləmişdi.Dayana bilməyib əsəblə dəhlizdə olan stula sərt təpik vuraraq onu bir kənara tullamışdı.Ayazla Aylin xəbər alan kimi xəstəxanaya gəlmişdilər.Əlinin stula təpik atdığını görmüşdülər.
Ayaz:Gülsümə bir şey oldu?Səndən soruşuram Əli ,bir şey olub?
Ə:Bilmirəm!Heçnə bilmirəm.
Aylin göz yaşlarına hakim ola bilmirdi.
Aylin:Əli tam olaraq Gülsümə nə oldu?
Ə:Səhər oyandığımda onu yatağda görmədim.
Ayaz bunu eşidib təəccübləndi.
Ayaz:Güslüm dünən gecə səninlə qaldı?
Ə:Hə dünən gecə mənimlə qaldı!Birlikdə yatdıq Ayaz!
Aylin:Ey,uşaqlar özünüzə gəlin.Dalaşmağın nə yeri ,nə də vaxtıdı!Əli xahiş edirəm hər şeyi danış.

Ə:Gülsümü hamamda yerə yıxılmış vəziyyətdə gördüm.Bunundan qan gəlirdi.
Aylin:Nə?? Qan??
Gülsümün yatığı otağın qapısı açılan kimi hamının baxışları ora yönləndi.Həkim və tibb bacısı otaqdan çıxmışdılar.Əli həkimə yaxınlaşıb:Niyə bu qədər uzun oldu?Niyə bir şey demirsiz?Gülsüm necədi?
Həkim:Sakit ol.Narahatlığınızı başa düşürəm,ama sakit