m oldun.Mənə evini açdın,ən dəyərli şeyi,qəlbini açdın..Bunun üçün sənə minnətdaram.Hər şey üçün təşəkkür edirəm.
A:Gülsüm bunun bir vida sözləri olmadığını denən mənə.
Artıq ağladığımın belə fərqində deyildim.Yenə göz yaşlarım axırdı.
G% Və nə olurs olsun heç vaxt Elvindən imtina etmə.Çünki o həmişə yanında olacaq.Onu həmişə sev.
A:Gülsüm sən özündəsən?
G:Bəlkə də mənim üçün o son dayanacaq çox yaxındı.və o son dayanacaqda enməliyəm.O yolda tək getməliyəm.
Aylin də əngəl ola bilməmişdi göz yaşlarına.Soruşduğu suallara cavab almayınca özünü itirməmək üçün cəld ayağa qalxıb göz yaşlarını sildi.
A:Niyə belə eləyirsən?Niyə içimi incidən sözlər deyirsən?
Mən də oturduğum yerdən qalxıb ona yaxınlaşıb əllərindən tutdum.
G:Məni bağışla Aylin.Ama bəzən həqiqətən getməyə məcbur olursan.
Aylin sərt bir şəkildə əllərini geri çəkdi.Səsini yüksəldib dedi:Bəsdi daha!Özünə gəl və bu söhbəti bağla!Heç bir yerə getmirsən!Buna icazə verə bilmərəm.Mən bir dəfə sevdiyim insanlari-ailəmi itirdim,ikincini qaldıra bilmərəm!Çünki mən o qədər güclü biri deyiləm!
Aylinin dediyi son sözlər xəncər kimi deşmişdi ürəyimi.Vidalar həqiqətən də çox can incidici olurmuş.Aylin daha artıq danışmaq istəməyib otaqdan çıxdı.Özümə gəlib otaqdan çıxdım.Aylinə baxmaq üçün salona getdim.Ama orada da yox idi.Pəncərədən çölə baxanda onu aşağıda gördüm.Mənə demədən evdən çıxmışdı.
Aylin artıq Elvinin dediyi yerə gəlmişdi.Səssizcə oturmuşdu.Elvin bu halından heçnə başa düşmürdü.
E:Nə olub?Gəldiyindən bəri danışmırsan.
Aylin Elvinin sualını eşitməmişdi.Elvin bunu hiss eləmişdi.Əlini qaldırıb Aylinin çiyninə toxunaraq Aylin demişdi.Aylin dalğın olduğu üçün diksinmişdi.
E:Yaxşısan?Niyə belə fikirlisən?
A:Hə,ağlım Gülsümdə qalıb.
E:Niyə bir şey oldu?
A:Heçnə.Ama halı qəribə idi.Bunun üçün narahat oldum.
E:Aylin istəsən səni evə apara bilərəm.
A:Lazım deyil.Mesaj atmışdı.Əliyə gedib.
E:O zaman narahat olma.
A:Elvin bağışla.
E:Nə üçün?
A:Bü gün üçün üzr istəyirəm.Mənə