r necə əzab çəkdiyini göstərirdi.
G:Artıq onu itirdim.......Ana..
Sevda bu son sözləri eşitdiyi an yaşlar gözündən axmağa başladı.İllərcə həsrət qaldığı Ana kəliməsini eşitmək üçün ölümü belə gözə almışdı.Ama indi çarəsizlik və əzab hər şeyin ortaq nöqtəsi idi.Sevda özünü daha artıq tuta bilməyib Gülsümün qucaqlayıb bağrına basdı.
***2 AY SONRA TÜRKİYƏ***
Bu gün 2 ay olmuşdu Azərbaycandan ayrılalı....Əlisiz keçən günlərim hər keçən gün daha çox incidirdi məni.Ondan xəbər ala bilməmək,onun ətrini içimə çəkməmək məni ölümə bir addım daha yaxınlaşdırırdı.Buna görə vəziyyətim gedərək daha da pisləşirdi.Başhərlənmələrim artmış,tez tez özümdən gedirdim.Qəbul elədiyim dərmanlar məni halsız edirdi.Yenə xəstəxanada yatırdım.O qadın,anam dediyim qadın vardı yanımda...
Sevda:Yaxşısan qızım?
G:Yaxşıyam,narahat olma.Xahiş edirəm o gözlərindəki qorxunu da yox elə.
Aanam cavab verməmişdi.Səssizcə mənə baxırdı.Onu belə acı çəkərkən görməyim məni incidirdi.Otaöın qapısı açıldı.Ayaz ilə həkim içəri girdilər.Ayaz mənə yaxınlaşıb əli ilə saçımı oxşadı.
Ayaz:Necəsən Gülsüm?
G:Yaxşı olduğumu neçə dəfə deyəcəm sizə?Narahat olmayın yaxşıyam.
Ayaz cavab verməyib alnımdan öpdü.
Həkim:Gülsüm mən də sənin kimi ailənə yaxşı olduğunu demək istəyərdim,ama vəziyyət belə deyil.
Həkimin dediklərinə fikir verməyib başımı digər tərəfə çevirmişdim.Vecimə deyilmiş şəkildə soruşdum:Bilmədiyim bir şey deyin həkim.Xəstə olduğumu hamımız çox yaxşı bilirik.
Həkim:Yaxşı.Mədə bulantılarına səbəb olan şey hamilə olmağın.2 aylıq hamiləsən.Ama bu uşağı götürməyə məcburuq.Qəbul elədiyin dərmanların dozası çox yüksək və çox ağırdı.Buna görə uşaq səni daha çox pisləşdirmədən uşağı almalıyıq.
Artıq son günlərimi yaşayırdım.Ayaz və anam bunu hər nə qədər bildirməməyə çalışsalar da,hər nə qədər inanmaq istəməsələr də onlar da bunu bilirdilər və başa düşürdülər.Həkimin,anamın və Ayazın bütün çabalarına rəğmən müalicəmi yarıda kəsib uşağımı dünyaya gətirməyə qərarlı idim.Artıq qızım üçün