yaşayır,onun üçün nəfəs alırdım.Aradan düz 8 ay 10 gün keçmişdi ama doğum sancılarım artmışdı.Yenə o ağrılarım və sancılarım başlamış,dərin nəfəs alıb verirdim.
H:Xahiş edirəm qızım,dayan.Çox az qaldı...
Anam çıxartdığım səsləri eşitmiş olacaqki qapını açıb cəld yanıma gəldi.Əlini alnıma qoyub tərimi silirdim.
S:Yaxşı qızım.Sakit ol.Sıxma özünü.Yoxsa sıxılmaların daha da çoxalacaq.
Əlimi uzadıb möhkəm şəkildə əlindən tutmuşdum.Üzümdən axan tərlərlə göz yaşlarım bir birinə qarışmışdı.Sıxılmalarım azalmağa başlamışdı və bunu imkan bilib danışmaq istədim.
G:Ana səndən son bir şey istəyirəm.
S:Məndən hər şeyi istə,ama son deyə istəmə.
G:Ana qızıma yaxşı bax.Yalvarıram ona yaxşı bax.
S:Sus Gülsüm.Xahiş edirəm belə danışma.Yaxşı olacaqsan,nəvəmi birlikdə böyüdəcəyik.
G:Ana xahiş edirəm mənə qulaq as.Mənə eləmədiyin analığı xahiş edirəm qızıma elə.Onu sevgindən məhrum eləmə.Ona sahib çıx,pisliklərdən qoru
Sevda qızına cavab verə bilmirdi.Başını yerə əyib yox deyə yelləyirdi.Sadəcə gözlərindən axan yaşlar danışırdı yerinə.
Günlərin,gecələrin bu həyatda təsviri yox idi .Sadəcə nəfəs aldığın müddət yaşaya bilərsən.Bəzən ağrı çəkərək,bəzən də xoşbəxt olaraq....Ama mümkünsüz olacağını bildiyin halda yenə də sevirsən.Birinin xəbərsiz çıxıb gedəcəyini bildiyin halda.Sevmək gözəldir,sonunda xoşbəxtlik varsa...Ama eşq mümkünsüzdür sonunda ölüm varsa....
***AZƏRBAYCAN***
Ayaz taksidən düşüb bel çantasını qoluna taxdı.Qarşısında olan iki kafeyə baxırdı.Bir neçə dəqiqə baxdıqdan sonra kafeyə tərəf irəlilədi.İçəri girəndə Aylini görüb kiçik addımlarla ona yaxınlaşdı.Aylar sonra qarşısında durub ilk dəfə Aylin demişdi.
Aylin aylar sonra arxasından gələn bu səsi tanıyıb olduğu yerdə qaldı.Aylin əlindəki padnos ilə arxasına çevrilib aylar sonra gördüyü adama baxdı.
A:Ay..Ayaz?
Ayazla Aylin rahat danışmaq üçün kafenin arxa tərəfinə keçdilər.Aylin hələ də özünə gəlməmişdi.İkisi də səssiz idilər.Əslində danışılası çox şeyləri var idi,ama heç birində