İmam Seccad (e) buyurur: Bir şexs ailesi ile birlikde deniz seferinde iken gemi qezaya ugrayır ve onun arvadından başqa butun musafirler helak olur. Qadın bir taxta parcasından yapışıb, yaxındakı adalardan birine cıxa bilir. Bu adada yaşayan gunahkar bir quldur olumden xilas olmuş qadınla rastlaşır. Sen insansan, yoxsa cin, deye qadından soruşur. Qadın cavab verir ki, ,insanam,. Zalım quldur qadınla bir soz danışmamış ona oz arvadı kimi yaxınlaşır. Qadın onun bu hereketinden heyecanlanıb, titremeye başlayır. Quldur soruşur ki, ne ucun narahatsan? Qadın eli ile yuxarıya işare edib, ondan qorxuram deyir. Quldur sual verir: Ne etmisen ki, Ondan qorxursan? Qadın ele bir iş gormediyine and icir. Quldur deyir: Sen ele bir iş gormediyin halda Allahdan qorxursan, seni ki, bu işe men mecbur edirem. Ona gore de men daha cox qorxmalıyam. Quldur bu sozleri deyib, qadına toxunmadan ondan uzaqlaşır. Bir gun bu şexs yolda bir rahible yoldaş olur. Guneşin yandırıcı şuaları her iki yolcunu taqetden salır. Rahib oz yoldaşına deyir: Dua et ki, Allah bir bulud yetirib, bizi guneşin istisinden qorusun. Genc cavab verir:Menim ele bir yaxşı emelim yoxdur ki, Allahdan ne ise istemeye curet edim. Rahib deyir: Onda men dua edim, sen ,amin, de. Rahib dua edir, genc ,amin,deyir. Tezlikle başlarının uzerinde gorunen bulud onların ustune kolge salır. Gunun yarısını kolgede geden yolcular, nehayet yol ayrıcına catırlar. Bulud gencin getdiyi yola yonelir. Rahib genci cagırıb deyir:Sen menden ustunsen. Duamız da sene xatir qebul oldu. Mene bu ustunluyun sirrini ac. Genc, qadınla adada olan goruşunu acıb soyleyir. Rahib deyir: Sen Allahdan qorxdugun ucun gunahların bagışlanıb. Bundan sonra geleceyini duşun