Allahdan söz düşəndə materialist
deyir: - Mən heç kimə inanmıram, hamısı keçmişdən qalma nağıldır, Allah yoxdur.
Mömin isə Allahın varlığını söyləyir.
Materialist deyir:
- Sən onu nə
vaxtsa görmüsən?
- Yox.
- Bəlkə eşitmisən?...
- Yox.
-
Bəs sən haradan bilirsən ki, Allah var? - materialist soruşur.
- İndi icazə
ver mən səndən soruşum.
- Sevgi var?
- Əlbəttə.
- Sən onu
görmüsən?
- Yox.
- Bəlkə eşitmisən?
- Yox.
- Amma bu o demək deyil
ki, sevgi yoxdur?
- Sevgi var, mən onu hiss edirəm.
- Allah da eyni ilə
elədir. Onu görmək mümkün deyil, yalnız hiss etmək olur, onun təzahürü günəşin
təzahürünə bənzəyir. Günəş işıq saçır və istilik verir, Allahın təzahürü ilə də
sevgi yaranır. Əgər sən korsansa, günəşi görə bilməzsən. Amma günəş şüası sənə
düşəndə mütləq onun istiliyini hiss edərsən. Əgər sən "korsan"sa, Allahı
"görmürsən"sə, mütləq Allahın təsirini öz ürəyində isti sevgi ilə hiss edərsәn.