i itiraz
etmişti. Adam haklıydı galiba…
“Ben de seni istiyorum ama?..”
“Aması falan yok! Bırak kendini
bana… Bırak mutlu olalım. Bırak
beraberliğimizde cinselliği de
doyasıya yaşayalım. Seni ne kadar
istediğimi görmüyor musun? Allah
şahidimdir, bu güne kadar hiçbir
kadını seni istediğim kadar
istemedim. Sen de beni istiyorsun,
bunu biliyorum. Korkularını
yeneceğim. Senin mutlu edeceğim.
Bu yüzden itiraz etme artık. Yarın
seni yazlığa bekliyorum… Harika
bir hafta sonu geçirteceğim sana!
Defalarca sevişip plajda yüzeriz,
sonra yine sevişiriz… İki
günümüzün her dakikasını sana
ayırmak beni mutlu edecek!”
Genç kadın mutlulukla kızardı.
Sesindeki ateş içini kavurmuştu.
Adamın kendisinden çok daha fazla
arzulu olduğu belliydi. Ebru’ya ise
öpüşmek bile yetiyordu. Ona yakın
olmak harika bir duyguydu.
Herkesin kendisini soğuk ve
acımasız görmesine rağmen nasıl
ateşli bir kadın olduğunun bu
yakışıklı adamın yanında çok iyi
farkındaydı. Evlenmeden sevişmek
daha evvel düşündüğü bir şey
değildi ama sevdiği bu adamı hayal
kırıklığına uğratıp kaçırmak da
istemiyordu.
“Peki!..” dedi gülümseyerek. Geri
çekildi. Aceleyle saçlarını yeniden
topuz yaptı. Böylece olgun işkadını
havasına yine bürünmüştü. Bu
yaşta büyük bir şirketin yöneticisi
olmak zaten zorken, ayrıca kadın
olmak çok daha zordu.
“Geleceğim… Gitsen iyi olur.
Toplantıma on dakika geciktim
bile!”
Adamın yüzündeki zafer ifadesi,
utanıp daha da kızarmasına sebep
oldu.
O hafta onu bir daha görmedi.
Genç adam bir bilgisayar firmasının
sahibiydi. Yurt dışına çıkmıştı.
Fakat her gün açtığı telefonlarında
genç kadını ne kadar özlediğini
öylesine ateşli bir dille
vurguluyordu ki, Ebru artık onun
haklı olduğuna karar vermişti.
Hafta sonunu onunla geçirecekti.
Bakire olmanın bu zamanda ne
önemi kalmıştı ki? Nasılsa yakında
evleneceklerdi. Evlenme teklifi
henüz açık açık gelmemişti fakat
yakında geleceğini hissediyordu.
Evlenmeseler bile sevdiği adama
kendisini vermekten