aq onu boğmağa başlayır və qışqırır:
- Sən onu təhqir edə biməzsən! Eşitdin?! Sən fahişə, mənəviyyatsız məxluq. Ərini, övladını evdə qoyub aldadaraq, başqasının yatağında onun min cür təklifinə cavab verən əlaqsız.
İ: Boğazımı burax. Boğuluraaa....m.
İlahə artıq keçinmişdir. Ömər isə əlini çəkərək etdiyi hərəkətdən şoka düşür. Tez o mənzildən uzaqlaşaraq qaçmağa başlayır.

**************

Budur bir əlimdə nəşə, digər əlimdə isə telefon, onun nömrəsini yığır barmaqlarım. Halanmışam....Gecə sakit, küçədə heç kim yox. Bilirəm, bilirəm ki, mənə yalnız o kömək edə bilər.
Gecə saat 1-2 arası olar. Mehrini yuxudan telefonuna gələn sms ayıldır. Ekranda bilinməyən nömrədən “Mənim sənə ehtiyacım var. Mənə kömək elə.” Yazısı vardır. Mehri telefonunu əlinə alaraq yazır: “ Bilirəm Ömər, bilirəmki bu sənsən. Bilirdim ki, gec – tez sən məni axtaracaqsan. Amma nafile. Mən artıq yoxam sənin üçün. Mən sənin hər səhvini bağışlayan insan, artıq səni istəmirəm. İstəmirəm həyatımda olasan. İstəmirəm səni nə görmək, nə eşitmək.
Həyatda heç bir şey az olmadı sənin olduğun qədər, heç bir şey istəmədim səni istədiyim qədər. Sənin mənə yaxın olmağın uzaqlığından daha sıxıntılıdır. Belə bir deyim var: Hər yaxınlıqda itirmə qorxusu, hər uzaqlıqda isə qovuşma ümidi vardır.


**************

Qaranlıq otaq. Pəncərə arxasından gecənin ulduzlu siması görünür. Qapıda milis formasında bir keşikçi dayanıb. Qapı...Bu qapı deyil, qəfəsdir. Mən də bu qəfəsdə çırpınan bir quş. Maraqlıdır, azadlıqda olduqda azadlığımızın qədrini bilmirik, qəfəsdə olduqda isə azadlığa can atırıq.
Mən günahkaram, günahım odur ki, mən həyatımın hər bir saniyəsinə şükr edib, Allahın yolunun tutmamışam. Amma deyirlər ki, Allah bağışlayandır. Onda mən bəndə, üzümü Allaha tutub deyirəm: - İndi əsl zamanıdır, mənə möcüzə görsətməyinin. Mənə kömək ol, yenidən azad olum.
(burada dəlicəsinə gülərək)... Yox.... Mən də yalnızam. Yalnızam sənin kimi.
Mən sənin barəndə düşünürəm Mehri. Səni bu qaranlığın bir