qelbindeki kin toxumlarını cücerdib, daha da böyüdürdü. En maraqlısı budur ki, özünde nöqsan görmürdü. Herden Mehrini xatırlayırdı. Ah nece de yaxşı qız idi. Onu sevirdi, onun üçün canını feda etmeye bele razı idi.
“- Lakin men seni seve bilmedim, eşitdin seve bilmedim!” deye deli kimi qışqırırdı. Sesi qaranlıq küçe ile bir boşluqda exo kimi seslenirdi.
Elinde yarı boş olan araq butulkası ile evine teref sürünmeye başladı. Geler gelmez qapını üzüne açan anası ona kömek ederek yatağına getmeye kömek etdi. Ömer yalnız bir defe anasının gözüne baxdı ve ordakı acı onun qelbini yandırdı.
“- Eh,ana. Sene deyeceyim sözler o qederdir ki. Amma malesef, hamısı boğazımda düyünlenib qalır. Xöşbext uşaqlıqdan başlayan ve sonu bedbext sonluqla biten bir tale. Yox hele heyatım bitmeyib. Amma boşuna yaşanır. Nifret meni heyata bağlanmağımı qoymur. İncidirem hamını. Sevdiklerimi, Seni. Başqa övladların senin qedrini bilir ne yaxşı ki. Amma bilirem, bilirem ki, menim ne qeder pis övlad olduğuma baxmayaraq sen meni, hamıdan çox sevirsen. Beli, sevirsen. Çünki, men senin ilkinem. Men sene analığın nece bir hiss olduğunu daddırmışam. Hamı yalan, bir men doğruyam. Beli, senin meni bele gördüyünde daxilinde çekdiyin ezablarla nece eriyen muma döndüyünü anlayıram. Menim bele naxelef ve vicdansız övladım olsaydı, yeqin ki, men senin kimi dözümlü olmazdım. Amma ana başa düş, başa düş ki, bu sevgi meni yeyib bitirir. Yaxşı ola bilmirem. Men şeytanın yolunu tutmuşam. Men ona tabeyem”.
**************

Qadın ilk defe aşiq olduqda, öz sevgilisini sever. Sonra ise yalnız sevginin özünü sever.
- F.Laroşfuko.
Xatirimde yalnız onun xeyalı qalıb. Ve derk edirem ki, men eslinde onu yox, özümün ona qarşı yaratdığım sevgini sevirem. Axı nece yaşayım? Ömeri sevmeden nece yaşaya bilerem? Sevgisiz nece yaşayım? Neye inanım, kime inanım? Öldürdü sevgimizi. Belkede sevgimizi yox, yalnız sevgimi. Böyük faciedirmi sevgini itirmek? Yox, amma gelecekde insana kömek olur, kömek olur ki, derk

<< 1 2 3 [4] 5 6 ... 9 >>