maraqlanmadi, gelmedi, zeng etmedi, ne olub bitdiyinide soruwmurdu, ozumu lap tenha hiss edirdim, defelerle Muradla daniwigimizda onuncun darixdigimi ve yanina getmeyimi isdesemde bir soz dememiwdi, nehayet evde qala bilmeyeceyimi bildim, yoldawimind orda iwleri duz getmirdi deye dayimin gelninin yoldawi yeni Muradin orda iw yoldawinin komeyi ile bizde Rasiya weherine yola duwduk, iki kicik balamla tek ora getmek mene urkuducu ve qorxunc gelsede, Muradi gorende her weyi unutdum ve onu qucaqlayib uzun muddet o veziyetde qaldiq, nece de darixmiwdim, hec vaxt onun ucun darixacagimi getirmemiwdim aglima.... Burda Murad bizim ucun bir ev tutmuwdu, kicik ama wirin bir ev idi ve menimcun rahat idi, balacalarimda burda xowbext idiler, tez tez heyee gedir, oynayirdilar, yad yerde ozlerini bezen yad hiss etselerde yeni heyata oyrewmiw kimi idiler.. Coxda uzun muddet qalmadiq, cemi bir il qalmiwdiq orda anamgille tez tez daniwir darixdigimi deyirdim, qurbet olke idi nede lsa insana qeribe bir hiss bexw edirdi, 1 ilden sonra Murad burdaki iwinden ayrilaraq uwaqlarin mektebine gore Azerbaycana qayitmagimizi istedi, burda yeni Moskvada oxumaqlarini istemirdi, biz qayitdiq, amma qayidanda ewitdiklerim mene hec de yaxwi tesir etmedi, dayimqizi gili hec tanimayan qaynanam yeni emimin yoldawi onlara getmiw defelerle "Arzu menim oglumu menden uzaqlawdirdi, indide onu gor hara aparib cixardib" deye ultimatum qoymuwddu, duzu bu meni ozumden cixartsada Murada gore acmadim sohbeti, amma bunun ustunde sonradan Muradla berk mubahisemiz duwdu, hec vaxt mene el qaldirmayan Murad meni qizimin gozu onunde vurdu, bu onu psixaloji sarsitsada qizim hec neyi belli etmirdi, bezen yanimda oturur, susuqun sakit baxiwlarini uzumde gezdirerdi, emim yoldawinin murada ne dediyini bilmmesemde emin idimki her weyi oz xeyrine daniwib, amma yene de sesimi cixartmadim, gunumu bitirirdim, ovladlarimi derse bagliyib, ozumu evmini qadini kimi de aparirdim, Murat hereketine pewman olsa da mene bildirmirdi, bir