asılıdır.

Hər bir şəxs intim həyata başlamazdan xeyli əvvəl seksual əlaqənin özü üçün mümkün olan formasını zehnində formalaşdırır. Ədəbiyyatın, incəsənətin, mühazirələrin verdikləri və böyük yaşlı kənar şəxslər üzərində şəxsi müşahidələr kişi və qadın arasındakı münasibət, o cümlədən cinsi münasibət haqqında şəxsi mülahizə yaradır.

Əzizləmənin müxtəlif formaları, onların müxtəlif erogen zonalara təsirinin mümkün olub-olmaması, cinsi əlaqə aktında ona mümkün ola biləcək pozalar həmin şəxsin imkan diapazonunu təşkil edir. Başqa sözlə desək, seksual münasibətdə müəyyən bir şəxsə əxlaq-etika baxımından mümkün olan (icazə verilən) şey elə onun imkan diapazonudur. Buradan da aydın olur ki, bu diapazon müxtəlif şəxslərdə, xüsusilə kişi və qadınlarda eyni ölçüdə ola bilməz. Elə bu səbəbdən yalnız süni imkan diapazonu olduqda ər-arvadın seksual uyğunluğundan (harmoniya) danışmaq olar.

Ailə qurulan gündən ər-arvadın imkan diapazonunun bərabərləşdirilməsi, uyğunlaşdırılması (özü də ən çox qadında) prosesi başlanır. Əkər qadın bu prosesə aktiv şəkildə müqavimət göstərişə (belə vəziyyət ən çox sevmədən verilmiş və ya çox sərt tərbiyə almış qızlarda olur) onun ərində tədricən cinsi əlaqədən kifayətlənməmək hissi və həmin qadına qarşı cinsi soyuqluq hissi yaranır. Deməli, bu qadın onu daha cəzb etməyəcəkdir.
Əgər kişi kobudluqla qadının imkan diapazonunu pozarsa (bu ən çox gənc ailələrdə, kişinin yalnız ehtirasını təmin etmək istədiyi vaxt və arzu etdiyi qədər həyata keçirmək arzusu ilə

yaşadığı dövrdə baş verir), bu qadın tərəfindən cinsi əlaqə hissi kimi deyil, onun qadınlıq mənliyini təhqir edib alçaldan bir hərəkət kimi qəbul olunur, əri isə onun gözündə pozulmuş, əxlaqsız bir şəxs kimi görünür. Aydındır ki, belə hərəkətlər qadında seksual arzunun inkişafım dayandıracaqdır.
Ər-arvadın imkan diapazonunu uyğunlaşdırmaq hər bir şəxsin hisslərinə hörmətli münasibət, diqqət və qarşılıqlı inam tələb edir. Yalnız o zaman intim əlaqə ər-arvadı birləşdirən cazibədar