Bu gün yenə sənsizlik fırtınalarıyla boğuşdu ürəyim istəksizcə… Sənsiz bir gün daha bitmiş, beynimi yenə sənli və sənsiz düşüncələr yeyib bitirmişdi. Saatın qulağımda zingildəyən tik takları təsir etmirdi mənə… Sən ilişmişdin ağılıma, düşündüm, zamana diqqət etmədən düşündüm…

Saat yaxşıca irəliləmişdi artıq… Gecənin qaranlığında daha boğucu idi bu böyük şəhər. Ağılım xeyr deyirdi, imtina et artıq ondan, gülücüklər saç yenə ətrafına… Düşündüm bir an, görəsən ən son nə vaxt içimdən gələrək qəhqəhə çəkmişdim ki… Əminəm sən həyatıma girmədən əvvəl idi!!!

Sən ne idin, kim idin? Qaranlığımı işıqlandıran işığım idin mənim. Amma bu qaranlığı kim çökdürdü mənim həyatıma? Sən təbii ki!!! Üstünə də, qaranlığımı işıqlandıran işığımsan dediyimdə gülümsəyərək təsdiqlədin məni ,bacarıq edərcəsinə… gec gördüm gülən gözlərinin ardındakı şeytanı…

Mənə demişdini sən daha uşaqsan deyə, bax artıq mən də böyüdüm. Anladım ki; ad günümü sən unutsan da mənim yaşım artır, alış verişə səni çağırmasam da əylənə bilirəm gəzərkən, sən olmasansa da şokoladın dadı varmış… Sanardım ki hər şey səninlə gözəl, xeyr dünya sənsiz də dönür. Mən sənsiz də yaşayıram sənlə doğulmadım nə də olsa…

indi mən üsyan bayrağını çəkib qovmadan çıx get həyatımdan. gəlişin kimi təmtəraqlı olmasa da olar gedişin, yetər ki get… Bu dəfə arxandan günahsızca axmayacaq gözyaşlarım… Bu dəfə mən də gedəcəyəm sənin tam əks istiqamətinə aramızdakı məsafə yaxşıca açılsın deyə, mənası olmayacaq gedişinin!!!

Uzun bir yuxudan oyandım bu səhər… Yuxumu kabusmu bilmirəm ya nəisə… Sənsiz yeni bir günə, yeni bir həyata! Gördüyüm ən uzun və can yandırıcı yuxu idin və səhər oldu bitdin . Yaxşı ki oyanmışım vaxt çox gec olmadan… Yeni günün bütün gözəllikləri mənim artıq… Həyat mən gəlirəm bütün sevincimlə yenə… Ohh yaxşı ki oyandım, yaxşı ki…

Sabahın xeyir həyat, sabahın xeyir!!!