ürəyi tez-tez döyünürdü. Həyəcanlanırdı. Rüfət Esmiraya tamam başqa məqsədlə yaxınlaşırdı. Esmiranı bir neçə dəfə öpmək istəsə də, buna nail ol bilməmişdi. Buna görə onla kobud davranırdı. Rüfət bilirdi ki, Esmira elə qız deyil. Buna heç vaxt razı olmayacaq. Bir gün şirin dilinə salaraq Esmiraya gələcəkdə qalacağı evi göstərmək istədiyini deyir. Esmira razı olmasa da, Rüfət yenə də, şiri dilini işə salaraq deyir:
- Məni sevirsənsə gedək. Getmirsən deməli sevmirsən! Mənə inamın yoxdursa deməli sevmirsən! Onda ayrılaq!
Rüfətin bu sözləri Esmiranı çıxılmaz vəziyyətdə qoyur. Sevgisinin xətrinə razı olur. Esmiranın Rüfətə inanmaqdan başqa yolu yox idi. Məktəbdən çıxıb, hazırlığa getmir. Rüfətlə gələcəkdə qalacağı evə baxmağa gedir. Bu ona çox baha başa gəlir. Rüfət qapını bağlayaraq, Esmiranı çıxmağa qoymur. İstədiyinə nail olduqdan sonra, onu hədələyir. Olanları telefona çəkdiyini deyir. Esmira ağlayaraq yalvarır. Yalvarmağın xeyri yoxdur. Olan olub, keçən keçib. Bu hələ son deyil. İstədiyi vaxt onu həmən evə aparırdı. Bir gün Rüfətin dostu həmən evdə olur. Rüfət Esmiranı şantaj edərək, dostuna onun istədiyini verməli olduğunu deyir. Esmira ağlayaraq razılaşmasa da, Rüfətin dostu buna zorla nail olur. Esmira sevginin qurbanına çevrilmişdi. Bu sevgi onu bədbəxt etmişdi. Gələcəyini korlamışdı. Rüfət və onun dostu bu olanların sonunu fikirləşmir və hərəkətlərinə davam edirdilər. Esmiranın valideynləri hər ay hazırlıq müəllimələrinə zəng edib, onunla maraqlanırdı. Müəllimələr bu ay Esmiranın hazırlıqlara bir, iki dəfə gəldiyini deyirlər. Esmiranın atası ondan açıqlama gözləyirdi. Esmira yalan danışmağa məcbur olur.
- Oxuya bilmirəm. –desə də, atası ona inanmır. Esmiranın telefonunu əlindən alır və cəzasını verir. Sabah Esmiranın hazırlığı var idi. Rüfət ona zəng edəcəkdi. Şantaj edəcəkdi. Atasının hər şeydən xəbəri olacaqdı. Bu gün onun sonu idi. Səhər məktəbə getmədi. Günorta məktub yazaraq, intihar etdi. Axşam Esmiranın valideynləri evə gəldikdə onun cəsədini