. İstanbul’da yaşadığını
biliyorum sadece. Ne iş yaptığını
bile bilmiyorum...”
“Bir holdingde çalışıyormuş...” diye
yamalandı Beren.
Annesi kendisine bakınca sustu
çocuk. “Ne yardımı yaptın ki?”
diye sordu şüpheli bir sesle kadın.
Beren kısaca, ayrıntılara girmeden
anlattı. O kadar yalın anlatıyordu
ki, bu kadar sadeleştirebildiği için
kendini tebrik etti. Bir günde
adamın yüzünden inanılmaz yalancı
olmuştu.
“Aranızda hiç bir şey yok yani?”
diyerek her annenin yaptığı gibi
son kez kontrol etti olayları Della.
“Elbette. Zaten benden büyük!
Otuz... falan sanırım!”
“Bunu da biliyorsun yani?” dedi
kadın alayla.
“Biliyorsun ki, yeni gelen
müşterileri kayıt altına alıyoruz...
Kimliğinde yazıyor.”
“Babanla benim aramda da on üç
yaş vardı.” dedi kadın hafif sorgu
dolu bir sesle. “Ben yaşlandım, o
hep çocuk kaldı.” Kocasını
hatırlamak sesinin titremesine
sebep olmuştu.
“Annem benim! Canım! Merak
etme. Kontrolüm altında olmayan
hiçbir şey yok. Ben artık kocaman
bir kızım. Üniversiteye başlayınca
beni nasıl koruyacaksın? Belki de
benimle gelirsiniz?.. Meraklanma!
Ben kendime bakacak kadar
büyüdüm.”
Kadın sıkıntıyla kızına sarıldı. Onun
mutlu olmasını her şeyden fazla
isterdi. Yarın gidip şu adamı
görmeliydi. Kızının sesindeki
donukluk şüphelerini
dindirememişti. Başka bir titreşim
daha algılıyordu. Küçük kızı
gerçekten büyümüş müydü?
BÖLÜM SONU
FMArsal - Çığlık · 3 Noyabr 2011 ·
Bəyən · Tam Ölçüdə Bax · Send as
Message · Paylaş · Şəkli Şikayət Et
75 nəfər nəfər bunu bəyənir.
Bir açıqlama yaz...
Rəy Bildir
Ya da