baktı.
“Bilemiyorum. İşlerimin durumuna
bağlı...”
“İş için mi buradasın?”
“Evet. Kısmen de tatil.”
“Ne iş yapıyorsun acaba? Arabaya
bakılırsa iyi kazanıyorsun?.. ”
Adam başını salladı. “Evet, fena
kazanmıyorum...”
“Yönetici falan mısın?”
“Evet, sayılır...” Genç adamın
kaçamak cevaplarını Belen de
dikkatle dinliyordu. Kendisinin
sormaya cesaret edemediği şeyleri
annesi rahatlıkla sorabiliyordu.
Ama bu kendisi için biraz
utandırıcıydı. Sanki adam kendisini
evlenmek için istemeye gelmiş de,
sorgulanıyor gibi bir durum
oluşmuştu.
“Anne, lütfen.”dedi. “Sandığın gibi
değil. Bora Bey’in bir kız arkadaşı
var ve sen boşuna yanlış
düşünüyorsun...”
“Sadece meraktan soruyorum
kızım. Yanlış düşündüğüm bir şey
yok...”
Genç adamın keyifle kıkırdaması
üzerine ikisi de hayretle ona
döndüler.
“Komik bir şey mi var?” dedi
Belen kızgınlıkla.
Onu duymazdan gelen Bora, arka
koltukta oturan kadına baktı yine.
Araba su gibi kayıyordu. “Kız
arkadaşımla ayrıldık. Kızınızın
sayesinde tabii...”
Belen nefesini tuttu. Olamaz,
anlatacak mıydı yoksa? Annesi tam
nasıl olduğunu soracaktı ki Belen
atladı.
“Kazara telefonda sesimi duymuş
da anne. Dün arabada Bora Bey’i
aramıştı... Sanırım kıskanmış. Yarın
arar özür dilerim”
Bora’nın gülümsemesi hâlâ
yüzündeydi.
“İyi olur, ara...” dedi annesi. Pek
inanmış gibi durmuyordu. “O
zaman evli değilsin? Daha evvel
evlendin mi peki? Çocuk falan...”
“Hayır, hiç evlenmedim.
Düşünmek için vakit de olmadı.
Benim de annem beş sene önce
rahmetli oldu. Bir babam ve yirmi
yaşında da bir kız kardeşim var.
Kendi halinde bir aileyiz.
İstanbul’da yaşıyoruz. Onların
evleri ayrı! Ben tek başıma,
çalıştığım şirkete yakın bir dairede
oturuyorum.”
Tek başına yaşadığı şüpheliydi.
Bekâr ve yakışıklı bir adamın
hayatında, yatağını paylaşacağı bir
kadın her zaman olabilirdi. Belen
çılgınca bir kıskançlık duydu. Bütün
gece o bedeni kendi vücudunda
hissettiği için uyuyamamıştı. Seksin
nasıl bir şey olduğunu

<< 1 ... 6 7 [8] 9 10 ... 19 >>