Bəzən avtobusda bir mahnı eşidərsən...
Başını şüşəsinə
söykəyər... Uzaqlara aparar xəyalların səni...
Uzaq xatirələr, Uzaq yollar, Səndən uzaqda
olan insanları
xatırlayrsan.... Həmin anın bitməsini heç istəmərsən...
Ama mahnı bitər, Və sən artıq düşməlisən
avtobusdan...
Evə gələrsən, Həmin mahnını axtararsan
həyəcanla...
Həmin hissləri yaşamaq keçər ağlından... Düşünmək
istəyərsən, Bütün həyatını yenidən...
Ama nə olur olsun yaşaya bilmərsən həmin
hissləri...
Bax Sevgidə elədi... Nə olur olsun geriyə
qayıtmaz, əvəz etmək istədiklərin... Heç kim anlamaz Səni...
Bəlkədə çox
üstün olar yenisi, "Köhnəsindən" ama, Sən
Onda bir
səhv axtararsan mütləq, Ürəyində olana haqq
vermək üçün.... Kiçik bir ürəyin hər tərəfini dolmuş hiss
edərsən...
Ama əslində Sənin sevginə layiq olan biri,
Əlindən
yapışmalı, gözlərinə baxmalı idi...
Yalnızsan Sən! Neçə ürəkdə olsanda, Sənin ürəyin çoxdan
başqasının
oyuncağı olub artıq..!
Unutmağı bacara bilmirsən hə?
İndi harda olduğunu, Nə etdiyini bilmək
istəyirsən... Üzü, gülüşü, Susmağı bir saniyə ağlından çıxmır...
İçdiyiniz çay belə ağlınıza gəlir, Getdiyiniz
yerlər,
Dalaşdığınız mövzular...
Alınmır bilirəm, Ona bənzəyir kimininsə
gözləri... Kimininsə əlləri...
Bir soyuğun ortasında gəzən, evsiz bir insan
kimi hiss
edirsən özünü... Soyuqlar getmir Səndən,
donur bütün
xəyalların... Bəzən təklikdə suallar soruşursan özündən...
Görəsən həyatında biri varmı? Görəsən kimisə
öpübmü
dodaqlarından? Birini qucaqladımı?
Və sonra.... Və sonra ən acılı Sual gələr
ağlına..."Görəsən unudubmu Məni?"
Bilirəm bu sizin hisslərinizdi.... Bilirəm
alınmır...
Unutmaq olmur heçnəyi....
Çünki, Sən Sadəcə Sevirsən, Və Sevəcəksən!
Heç vaxt getməyəcəksən Xəyallarından..