.."dəsmal istəyirsiniz?" dedi kirli amma gözəl üzü
ilə.."yox" dedim "çox sağol,varımdır".."eybi
yox,sonra istifadə edərsiniz" dedi titrək səsi
ilə.."yaxşı, ver,bir dənə" dedim..pulunu verib
"dəsmal qalsın" dedim,incidi.."olmaz,mən dilənçi
deyiləm" dedi.. "yaxşı,hirslənmə" dedim,dəsmalı
alıb adını soruşdum.."Murad" dedi.."Muarddır
amma dostlarım incə deyir,çox arıq olduğum
üçün".. "Anan atam yoxdur?" deyə
soruşdum.."bilmirəm..bəlkə də var..heç
görməmişəm ki.."
-bəs harda yaşayırsan?
- hər yerdə (gülərək)
- necə yəni?
- sizin kimi özümə sərhədlər qoymuram (güldü)
haqlı idi əslində..
-Kimdən alırsan bu dəsmalları?
-Saqqallı Mehmet əmidən
- Neçə manatdan verir bunları sənə?
- 250
- bəs sənə nə qədər qalır?
- mm,250
-bəs Mehmet əmiyə heçnə qalmır?
bir az əsəbi halda üzümə baxıb dedi:
- bax,siz insanlar beləsiniz..qarşılıqsız yaxşılığın
nə olduğunu bilmirsiniz..
- niyə ki?
- bir dəfə bir qadın ağlayırdı..ona yaxınlaşıb
"dəsmal istəyirsiniz?" deyə soruşdum.."rədd ol!"
dedi..amma vallah dəsmalı ona pulla
satmayacaqdım..göz yaşlarını silsin deyə
vermişdim o dəsmalı..başa düşmədi..amma yenə
də dəsmalı gizlicə çantasına qoydum..
- yaxşı,bəs mən səndən bir illik dəsmal
alsam,yəni hamısını birdən alsam,olar?
- yox,olmaz..olmaz..onda sən mənim bütün
günlərimi satın alarsan..satılıq olan ancaq
dəsmallardır,qardaş,günlərimi burax mənə
qalsın..