haram xəyalların girdabına daha artıq qərq olurlar. Hədis və rəvayətlərdən bu aydın olur ki, məsələ onların zənn etdikləri kimi o qədər də asan və yüngül deyil. Haram düşüncələr, günah niyyətlər də Allah tərəfindən cavabsız qoyulmur. Bunlar da günah sayılır. Amma Allah onları əməl dəftərinə yazdırmadan bağışlayır. Doğudur, günah niyyətə görə insana cəza düşmür, amma bu niyyətlər, arzu-xəyallar insan ruhuna öz təsirini mütləq qoyur. Əməl dəftərinə heç nə yazılmasa da, qəlb kitabında mütləq iz qalır. Müqəddəslərimiz həmişə müsəlmanları boş xəyallardan, mənasız fantaziyalardan uzaq durmağa çağırıblar. Bunlar əbəs vaxt və enerji itkisinə səbəb olmaqla yanaşı, həm də qəlbin nurunu azaldır. İmam Əli ibn Əbu Talib (ə) buyururdu ki, kim günahlar barədə çox fikirləşsə, axırda günahlar onu özünə sarı çəkər. Həqiqətən, günah barədə çox düşünmək adamın günaha olan həvəsini bir az da artırır və o, daha artıq ehtirasla günahı arzulayır. Çox zaman da axırda iradəsi tükənir, qəlbindəki iman və təqva təslim olur, nəfs öz istəyinə yetişir. Üstəlik, haram düşüncələr, günah fikirlər adamda həyasızlıq yaradır. Həyasını itirən şəxs nə başqa adamlardan, nə də Allahdan utanmır. Haram fikirlər bir murdarlıq kimi qəlbə daxil olur, qəlbin bütün gizli guşələrini gəzib-dolaşır və təmas etdiyi hər yeri murdarlığa qərq edir. Haram fikirlər özü ilə şeytanı gəzdirir. Kim qəlbini təmiz saxlamaq istəyirsə, günahın niyyətini belə, qəlbə yaxın buraxmamalıdır. Təsəvvür edin, bir sözgəzdirən, aravuran, iftiraçı adamı evinizə buraxsanız, hansı hadisələr baş verə bilər? O, öz vəsvəsələri ilə bütün ailə üzvlərinin qəlbinə şübhə toxumu səpəcək, hamını bir-birindən bədgüman edəcək, öz zəhərli sözləri ilə hamını zəhərləyəcək.
Günah niyyətlər də belədir; aram və möhkəm qəlbə daxil oldumu, onu sarsıtmağa, zəiflətməyə başlayır. Təsəvvür edin ki, gözəl bir bağın ortasında tonqal qalayıblar. Doğrudur, tonqalın alovu ətrafı yandırmır, ağacları külə döndərmir. Amma onun tüstüsü və pis qoxusu hər yeri bürüyür,