Muradin atasi elleri ese ese qapini acir bu zaman Aynurun atasinin ona heqaretli soyusleri ve nifretli baxislari qarsisinda sadece susur . Cunki o oz oglunun axmaqliqlari ucbatindan cox eziyyet cekmisdi ve ogluna nifret edirdi. Lakin anasina gore onu her defe bagislayirdi . Qapini acib iceri daxil olurlar. Qonaq otagindaki daginiqligi gorub diger otaqlara baxirlar . yataq otagina geldikdeyse menzere her iki atani dehsete salir. Muradin atasi oglunun cansiz bedenini yerde gorur O yerdece yere yixilir. Aynurunsa bileklerinden qan durmadan axirda . O agappaq agarmisdi ve derhal ambulans cagirilib xestexanaya qaldirilarken ele yoldaca olum xeberi geldi . Butun olanlariysa aynurun ozune qest etmezden evvel yazdigi mektubdan oyrenmisdi her kes. Onun olumune sebeb olan sadece guvenerek sevmesiydi. Ancaq insan vehsiliyi ve ehtirasin qulu olan ruhun yalanlarladolu vedleri onu mehve dogru cekmisdi. O mektubu yazarken elinin qani sehifeye bulasmisdi ve ele ozude son cumlelerinde demisdi ki bu qan temizleye bilerdi meni ancaq ne qeder temizlensemde artiq kirlilik bir damga kimi yapisib ruhuma ve men bu cirkli lekeyle yasaya bilmerem ,olum yegane cixisdir ve mende bu son vezifemi yerine yetirerem - Deyib her iki bileyini keserek heyatin son qoymusdu ... Insan bu heyatda kime inanmasa yasaya bilmez,Lakin bezen ele o inandiqlari insani yasamaqdan mehrum eder ...!