Xeyyamin yalan dediyine emin idi. Cunki onu bura xestexanada nevesine diaqnoz qoyan hekim getirmisdi. Hele ustelik eliynen de gostermisdi.
-- Istesen omrumun axrina qeder nokerin olaram. Canimi istirsen o da sene halaldi. Ama meni geri cevirme. Qurbanin olum ogul..!cevirme..!
Xeyyam qocanin ayaga qalxmayacagini yeqin etdi ve birteher ayaga qalxdi. Yola teref yeridi. Saat 11 olardi. Her teref qaranliq idi. Yolun ortasinda olan lampalardan yolun kenarina zeif isiq dusurdu..
-- El cekmiyecem sennen.. – qoca Xeyyamin arxasinca dusdu. – sende vijdan yoxdu? Bir balaca merhemet yoxdu? Olur deyirem nevem. Olur ee..olur. bir dene sensen ona komey eliyecey adam. Getme. Yalvariram getme..
Xeyyam qocanin sozlerini vecine de almirdi. Qocanin merhemet, vicdan sozlerini esiden kimi geri cevrildi ve ele cigirirdi ki sesi yoldan kecen masinlarin sesinnen de mohkem cixirdi :
-- Yoxdu qocaa..!!! yoxdu..!!! mende vijdan da yoxdu, merhemet de. Onu menim elimnen siz aldiz..siz..!!menim milletim aldi. Ugruna oleceyim milletim aldi. Basa dusursen? Menim her seyimi aldiz elimnen..! – doktor elindeki butulkani yolun ortasina firladib atdi. Butulka qiriq-qiriq oldu.
-- Ogul onu senin elinnen vijdansizlar aldi ( xestexanadaki hekim Qedir kisiye her seyi danismisdi ). Bu milletin, bu torpagin coreyini yeyif onun deyerrisine, sene - hekimine xeyanet eliyenner aldi. Menim gunahim nedi ogul? Menim nevemin, onun kimi usaqlarin gunahi nedi bala? – Qedir kisinin gozlerinin yasi qurumurdu.
-- Get burdan qoca. Sen Allah get.. get meni ozumle tek qoy..
Xeyyam yolu kecib gozden itdi. Heyata kusmusdu. En cox ise milletine kusmusdu. Onun kimi bir cerrahi mehv elemisdiler. Yeni ozu bele dusunurdu. Xeyyam o 3 il erzinde – bu qisa zamanda hem dogulub boya basa catdigi Seki rayonunda, hem de Bakida ( bezen Bakida da emeliyyat edirdi ) o qeder insanin heyatini qurtarmisdi ki, sayi beraberi yox idi. Ozu de ki belke de demek olar ki hamsini temennasiz etmisdi. Ele emeliyyatlar etmisdi ki,