Namus köhne nene
sandığında, baba
papağında gizlenib.
Geyimde parçaya qenaet
arsızlığın limitindedir.
Mentalitet, ağızlarda
çürüyen çeynenmiş
saqqızdı. Podyumlar et,
küçeler qeyret bazarıdır.
İndilerde hamının azarıdır
kepenek sevgiler...
Daha gözlerde namuslu
baxışlara rast gelmek
olmur. Sevgi, beyinleri alt-
üst eden bir neçe
saniyelik şehvet qeder
besitleşib. Heyecandan
söz tutmayan, dolaşıb
düyün düşen diller indi her
an yeni bir yalana
hamiledir...
Mehebbet dünyasında
üsyan qalxıb. Ehtiras adlı
qul zindandan azad olub.
Sevgi taxtından düşüb,
daha yeri ürekler deyil...
Öz doğma diyarından
qovulub. Çetin bir de geri
qayıda. O, öz yerini yanıq
seslerde, köhne
neğmelerde unutdu. Toz
tutan kitab reflerinde,
saralmış kinolentlerde
qaldı. Qorxub qaçmadı,
mecbur olub terk etdi.
Dözmedi bu qeder
alçalmağa, bir günlük
yaşanıb yox olmağa. Tab
getirmedi bir gecelik otel
otağında unudulmağa.
Menliyine sığışdırmadı ve
terk etdi bizleri. Yerini bir
günlük sevgilere qoyub
getdi.
Cemi birce günlük
Kepenek Sevgilere.