i fikirdən ayırdı..Günay enəcəyi stansiyaya çatmışdı:
-Mən burda düşəcəm,sənə hələ var məncə..
+Aha bir statnsiya sonra mə enəcəm amma səni evinə qədər aparım..
-Yox əziyyət çəkmə,özüm gedərəm..
+Əziyyət deyil..
-Amma..
+Sözümü iki edən insanlardan xoşum gəlmir.. (Müellif:Aygül Məmmədli)
-Yaxşı..
+Səni bu vaxtı tək buraxmaq mənə yaraşmaz..Buyur..
Onlar qatardan enib çolə çıxdılar.Hava həqiqətən qaralmışdı..Günay ürəyində nə hisslər keçirdirdi bir Allah bilir..Nəhayət Günaygilin məhləsinə çatdılar:
-Buradı..
+Hansı blok?
-2-ci blok bax o pəncərə mənim otağımdı(gülümsədi)
+Nə gözəl,məhləniz də çox şirindi elə özün kimi..
Günay yenə alma yanaqlarını Həsənin gözünə soxarcasına biruzə verdi..Həsən həmişə olduğu kimi karizmatik gülüşünü işə salaraq:
-Sən nə utancaq çıxdın..
+Şey..Mən gedim artıq,anam narahat olar..
-Yaxşı xanımqız gedin..
+Çox sağol..
-Dəyməz..Gecən xeyirə(əlini uzatdı)Hələlik
Günay ona doğru uzanan ələ diqqətlə baxdı,bunu heç sevməsədə sevdiyi insanın əlini sıxmaq istədi bir an..Həsənin isti əllərini həyacandan tərlədiyi üçün buz kimi olan əlləri ilə sıxan Günay gülümsəyərək:
-Hələlik..
İstəməsə də sevdiyi insanın əlindən əllərini ayırıb bloka tərəf getdi..Öz sevgisini,xəyallarını da özü ilə apardı..Həsən Günayın artıq bloka girdiyindən əmin olub geri qayıtmağa başladı:
-Yanaqlarından fərqli olaraq əlləri soyuq idi (gülümsədi)Bəlkə də üşüyürdü..
Həsən evlərinə doğru gedərkən Günay artıq axşam yeməyini yemiş süfrəni təmizləməkçün anasına kömək edirdi..Günay qabları da yuyub otağına getmək istərkən anası saxladı:
-Günay..
+Hə..
-Gəl otur..
+Nolub?
-Gəl otur deyəcəm..
+Yaxşı..Hə?
-Günay Fərqanəgil xeyir iş üçün sabah bizə gələcəklər.
+Nə??Onun elə böyük oğlu varki??
-Fateh..Öz oğlu deyil,bacısının oğludu..Atası yoxdu deyə Fərqanəgilnən gələcəklər səni istəməyə..
Günay bu hallara öyrəşmişdi deyə çox rahat davranırdı:
-Eh ana xoş gəliblər,yola salarsan..
+O nə deməkdi?
-Dediyim