kimi..Yorulmuşam ana yatım. (Müellif:Aygül Məmmədli)
+Dayan görüm..Bir bax bəlkə xoşun gələcək,işi gücü də var
-Ana,istəmirəm..Mənim hələ 18 yaşım var..
+Bu dəqiqə evlənmədizki,nişan olar.
-Ana bəsdi..Həmişə olduğu kimi xoş dilnən deyərsən onlara..Günay hələ uşaqdı deyərsən..
+Amma atan elə demir!
-Atam mənə heçcə deməz
+Atan da razıdı..Bundan yaxşı qismət?Günay,18 yaşın var gör nə qədər elçilərin var heçbirinə hə demirsən
-Ana,özün də dediyin kimi hələ 18 yaşım var..Qismət qabağdakı illərə.(Müellif:Aygül Məmmədli)
+Bir istədiyin var,de biləkdə
-Of ana,istəmirəm!!(Çıxıb gedir)
+Zalımın balası nə inadcı çıxdı..
Günay əsəblə otağına keçib özünü çarpayıya atır..Bu olanlar onu fikrindən heç ayırmır,heçnə olmamış kimi yenə xəyala dalır:
-Görəsən o da mənə qarşı nəsə hiss edir?Etməsəydi evə qədər gətirməzdi..Of Günay səndəki,uşaq yaxşılıq üçün tək buraxmaq istəməyibdə kim olsa edərdi..Hmm əlimi də tutdu..Əşi sağollaşarkən hamının əlini sıxırıqda axmaq Günay
Beləliklə öz-özünə danışarkən yenə o şirin yuxusuna dalır..
Artıq səhər açılırdı..Günəşin saçaqları Həsənin otağından üzünə düşürdü..Qara kipriklərini özünəməxsus karizmayla qaşlarına doğru qaldıraraq gözlərini açdı..Biraz yerində əsnədikdən sonra ayağa qalxdı..Hamama keçib duş aldı..Başını qurulayaraq güzgünün qarşısına keçdi..Bədənini şişirdib qəribə mimikayla burnunu çəkdi..Yaraşıqlı əzələli bədəninin güzgüdə əksini görmək ona ləzzət verirdi..Dəsmalı çarpayısına atıb telfonun əlinə aldı..Qaşının birini qaldıraraq nömrə yığdı sonra bahalı markalı telefonunu hələ tam qurumayan islaq qulağına doğru apardı..Az keçmədi dəstəyi kimsə qaldırdı..Səsi eşidən kimi üzünə gülümsəmələr qonduran Həsən səsini qabardaraq:
-Alo..
+Alo..
-Xanım,sizinlə tanış olmaq olar?
+Eee yaxşıda Həsən..
-Həsən kimdi xanım?
+Həsən mənim həyatımın mənası..
-Sonra?
+Həsən!
-Can,Həsən sənə qurban olsun..
+Allah eləməsin
-Necəsən?
+Sənin səsini eşitdim daha yaxşı oldum
-Darıxmışame
+Məndə