-Görüşək bugün?
+Canım bugün yox,ad gününə gedəcəm
Həsən üzündəki ifadəni dəyişərək yenə adəti olduğu kimi qaşının birini qaldırdı:
-Bunu mənə nə vaxt demək fikrin var idi?
+Deyəcəkdim bi
-Nə vaxt?!
+Danışanda..
-Sənə deməmişəmki biryerə gedəndə birgün əvvəldən xəbər et?!
+Canım ed
-Axırıncı dəfə olsun!
+Yaxşı..
-Oldu,hələlik..(dəstəyi asır)
Həsən telefonu hirslə carpayıya ataraq paltarını geyinməyə başlayır..O qədər hirsli görünürdüki sanki vurağan öküzdür..Paltarlarını geyindikdən sonra anasının yanağına öpüş qondurub evdən çıxıb metroya teref gedir.Ayaqları onu aparamaq istəməsə də əsəbi beyni onu marketə aparır..Günay bugün yox idi..Amma o Günaya görə gedir ora..Marketə gəlib Nəzrinin kassasına yaxınlaşır:
-Salam Nəzrin
+Sa salam..
-Günay yoxdu helə?
+Bugün Günayın bazarıdı..
-Onun telefonu burda qalmışdı elə?
+Hə səhər götürəcək məndən.
-Sən gətir mənə mən apararam..
+Evlə
-Tanıyıram..
Nəzrin çaşbaş halda Günayın telefonunu gətirib Həsənə verir.Həsən telefonu götürür,sönülü olduğunu görüb:
-Nəzrin mən Günaya necə deyimki düşsün həyətə?
+Mən evlərinə zəng edib deyərəm
-Yaxşı,çox sağol..
+Dəyməz..
Nəzrin gözlərini Həsənin gedişinə zilləyərkən Həsən nə etdiyini düşünürdü ürəyində:
-Mən niyə edirəm bunu?!Nəysə daha almışıq gedim verim..
Həsən sanki Könülün acığını çıxırdı amma Günaya qarşı haqsızlıq edirdi..Həsən Günaygilin evlərinə doğru yol alarkən Günay ev telefonun zənginə oyanır:
-Alo..
+Günka muştuluğumu ver ərə gedirsən)))
-Nə sayıqlıyırsan ay qız?Bir bazarım var onu da qoymarsız yatam..
+Onu mənə yox Həsənə deyərsən canım))
-Həsən??
+Həsən deyən kimi səsi açıldıye qızın..Nəysə ayqız dur hazırlaş Həsən sizə gəlir.. (Müellif:Aygül Məmmədli)
-Nə??Niyə??
+Elçi gəlir of ayqız telefonunu gətirir..
-O niyə??
+Nəbilim gəldi dediki ver aparım..İşdən qovduracaqsan məni?
-Yaxşı get(dəstəyi asır)
+Aaa buna baxe hm..
Günay sevincək saf-saf paltarlarını geyinir saçlarını səliqə ilə