addımlarla dayanacağa tərəf gedirdi.Həsən Günayı birinci dəfə idi belə görürdü.Dözməyib qolundan tutub Günayı dayandırdı:
-Günay nəsə olub?
Günay artıq özünü saxlaya bilməyib agzını büzərək ağlamağa başladı..
-Hey,nə olub ağlama..Günay?
Həsən Günayın bu halına dözməyib yavaşca qucaqladı..Günay sevdiyinin qollarına daha da bərk ağlayıb köks odtürürdü..Sonsuzadək belə qalmağa razı idi lakin etrafındakılardan çəkinərək geri çəkildi:
-İşdən çıxdım..
+Buna görə ağlayırsan?Dəlisən sən?
-Müdür əsəblərimlə oynadı,hirsimdən ağlayıram..
+Fikir vermə,sakitləş sənə heç yaraşmır ağlamaq,gül görüm..Gül..
Günay azacıq dodağını qaçırdaraq gülümsədi..
-Bax belə..
Günay bütün olanları unutmuşdu sanki sevdiyinin yanında elə bil heç dərdi yoxmuş kimi rahat idi..
Hesen bir muddet sükut içərisində baxışmadan sonra Günaya gülümsəyərək:
-Heyif,daha seni tez-tez görə bilməyəcəyəm..
Bu sözlərdən sonra sanki Günay indi qavrayır nə etdiyini.Dünən gələn iş təklifini məhz Həsənə görə rədd edən Günay həm əvvəlki işindən həm də Həsəndən oldu
-Heyif..
+Amma istəsən telefon nömrəni ver arada zəngləşərik(mən nə edirəm)
-Aha olar..(deyecekki ele bil gözləyirdi eh Günay)
+Buyur yaz telefonuma nömrəni..
-Yazdım..
+Gəl yola salım səni mən başqa yerə gedəcəm..
-(görəsən hara gedəcək)Mən özüm gedəcəm.. (Müellif:Aygül Məmmədli)
+Dayanacağa qədər..
-Yaxşı..
Bugün Günay işdən çıxmasına baxmayaraq Həsənlə yaşadığı qısa da olsa o gözəl an qəlbinə qazınmışdı.Sanki artıq işinin olmaması vecinə deyildi.Tək problem Həsəni tez-tez görə bilməyəcəkdi..Həsənsə Könüllə görüşə gedir.Bakının bahalı restoranlarının birində axşam yeməyi yeyən cütlük..
-Canım münasibətimizi böyütməyi düşünmürsən?
+Tez deyil?
-Səni bilmirəm amma mənim evlənmək yaşımdı
+22 yaşın varda
-sən oğlansan deyə normal deyil amma anam evdə çox sıxır məni
+yaxşı Könül evdə danışaram,qoy atam Lelinqraddan gəlsin..
-yaxşı həyatım..qalxaq?
+təzə gəlmişik
-atam
+yaxşı-yaxşı dur..
Həsən