istəmirəm,olmaz..
+Niyə?
-Yaxşı tanımadığım oğlanın maşınına minə bilmərəm..Sən get maşınınla mən avtobusla gedəcəm,narahat olma..
+(Eh Həsən,Könülü bu maşınla cəlb etmişdin özünə..Qarşında dayanan qızın inadına bax..Halaldı sənə qız)
-Özünə yaxşı bax..
+Dayan,birlikdə gedək..
-Axı..
+Əşi artıq öyrəşmişəm maşınsız olmağa..
-Yaxşı gedək.
+Sabah işə gələcəksən?
-Hə gələcəm..
+Lap yaxşı..
Bugün Günay üçün bəlkə də həyatında yaşayıb yaşayacağı ən gözəl gün idi..Hələ gələcək günlərdən danışmıram..Günün yaşadığı sevincli anları təkrar yaşayırmış kimi xatırlayaraq yuxuya gedən Günay və günün sonunu Könüllə danışaraq bitirən Həsən..Könüllə dalaşarkən təsəllini Günayda alan Həsən artıq neçə ay idiki Günayla gözəl günlər keçirirdi.Gün bitdikdən sonra isə təkrar sevdiyinə geri dönür,bəzən peşmanlıq hissi ilə bəzən də heç oralara toxunmadan rahatca yuxuya gedirdi.Səhv etdiyini anlayırdı lakin Günayın ona isti münasibəti sanki xoşuna gəlirdi..

Nəzrin mənə bunları danışarkən özümə isti qəhvə hazırlamışdım..Üzümdə əsəbi ifadəylə içimdə Həsəni öldürərkən qəhvəmdən bir qurtum aldım.Çox isti olmuşdu deyəsən,qəhvə mədəmə çatana kimi içimi yandırırdı..Sanki Günayın acısını biranlıq hiss etmək istədim.İsti qəhvə yanğısından daha ağrılı olmalıdır hərhalda..İkinci qurtumu almazdan öncə qaşlarımı çatdım:
-Mən onunla özüm danışa bilərəm,Nazka?
+Əlbətdə,bu onu daha da rahatlaya bilər..
-Mənə zəng etməsini de..
+Yaxşı canım.. (Müellif:Aygül Məmmədli)

Və mən onunla danışdım..Bəli,bəli Günay özü mənə hərşeyi danışdı..Onun hər sözünü dəftərçəmə qeyd etsəm də,yaşadığı hissləri əsla!

Bilirsən necədi,Aygül,sevmək deye bir hiss..Dəhşətdi..Nəfəs almağa bərabərdir..Başa sala bilməyəcək bir şeydir..Həsən həyatıma işıq verirdi..Onu necə sevdiyimi heçkim anlamaz,Həsən belə..Mən onunla demək olarki hərgün görüşürdüm..O gün yenə deyib gülürdük..Qəfil üzündəki təbəssümü dondurdu..Gözümün içinə baxaraq:
-Məni toyuna dəvət edəcəksən?
+Əlbətdə..Bəs sən?