..Heyat yoldawimi xxxx-ci ilin yay
aylarında itirdim. 7 illik evliliyimizin 2
ilini xərçəng xəstəliyinin müalicəsi
üçün xəstəxanada keçirmişdik.
Yoldaşım, hər evlilik ildönümümüzdə
ikimizin şəklini çərçivələtdirər, “Bunlar bizim həyatımızın
kölgələridir” deyərdi. Öldüyü zaman 7
ədəd çərçivəli şəklimiz vardı.
xxxx-ci ilin bir gecəsində onu
aldatdım. Amma ki, ona həmişə onu
nə qədər çox sevdiyimi və sonsuza qədər sadiq qalacağımı söyləyirdim.
Ölmədən 2 həftə öncə yenə eyni
şeyi təkrarladım. Sadə bir
təbəssümlə mənə baxdı və
“Bilirəm” dedi.
İzmirə qar yağdığı gün, yəni 1 ay öncə evdəydim. Şəkillərimizə
baxırdım yenə… Hər çərçivənin
altında 1 hərf olduğu ilk dəfə o gün
diqqətimi çəkdi.
“A. R. X. A. S. I. N.” – yazılmışdı və
məlumdur ki, ardı üçün illər kifayət etməmişdi. Amma fikrimcə “Arxasına
bax” yazmaq istəmişdi. O saat
çərçivələrin arxasına baxdım. Heç nə
yox idi. Sonra bir şey beynimə batdı,
çərçivələrin hamısını bir-bir sökdüm.
Təsəvvür edirsiniz? Hər birinin arxasından bir məktub çıxdı.
Keçirdiyimiz hər il üçün sevgi dolu
sözlər yazmışdı məktublarda. xxxx-ci
ildəki şəklimizin içindən çıxan zərf
isə qapqara idi. Və içindən bu sözləri
oxudum: “14 mart, xxxx-ci il. Gözlərin mənə başqa
birisinə toxunubmuş kimi baxdı.
Söyləməyinə ehtiyac yoxdur,
bilirəm.”
Budur, 2014-ci ildəyik. Onu itirdiyimin
üstündən xx il, aldatdığımın üstündən xx il keçir. Ürəyim yanır indi. Çünki
qadınlar çox zaman bilirlər, hiss
edirlər. Sadəcə paylaşmaq istədim.
Sənə boş gözlərlə baxıb “Sevirəm”
deyənin sevgisindən şübhə et. Çünki
eşq səssiz, sevgi dilsizdir. Həqiqətən onu hiss etmək olar. Sevdiyin yanında,
yaxınında olmasa belə. Kilometrlərlə
uzaqda olsa belə. Sevməyi
bacarırsansa varlığını da, yoxluğunu da
hiss edə bilərsən