i acib nese demek
istesede Sahib onu qabagladi:
-qoy sozumu deyim... Eyyub dayini
taniyiram, hec vaxt qizlarindan
gizli,xebersiz hec ne etmez, eger
atama raziliq veribse demeli sende
razisan.... shertini de bilirem,
oxumaq isteyirsen.. mende
ishlerimi Bakiya kocurecem, men
sene qarshi deyilem. istesen
universtetu bitirdikden sonra
ishleyede bilersen -bashini qaldirib
Xedicenin gozlerine baxdi -men
sene hec bir sheyi qadaga
qoymayacam
Xedice yene nese demek
istedikde, Sahib onun sozunu kesib
-men sabah kende gedecem, iki
gun sonra yendien Moskvaya
qayidiram, getmemish yene seni
gormek ucun gelecem, gecikme...
get indi, yataqxanani baglayacaqlar.
gecen xeyre
xedice daha hec ne demeyib
getmeye yataqxanaya dogru
getmeye bashladi
"bele olmaz sahible
danishmaliyam.... off.. ne tez bu
sohbet yayildi axi...hele burdan
moskvaya kimi gedib cixib.... sabah
danishmaliyam basha salmaliyam...
bilmelidir her sheyi..." xedice
bunlari dushunerken arxadan ses
eshitdi
-xedice
bu ses? nece unuda biler axi, bu
ki, Mustafadir.
yene heyecan burumushdu. axraya
donub zorla gulumsundu:
-salam necesen?
-o kim idi -Mustafa bir basha
sohbete kecdi.
-o... o menim refiqemddi.
-Xedice -deye esebi shekilde
dillendi. hele qaranliq olmasina
baxmayaraq Xedice Mustafanin
gozlerindeki qezebi gorurdu
-refiqemin heyat yoldashi ve
dostu. onlar moskvada yashayir,
meni gormek ucun gelibler.
-seni gormeye dostu niye gelir?
-men.. bilmirem
Mustafa Xedicenin ona yalan
danishmasini qebul etmek istemirdi
-mene yalan danishma, niye
refiqen getdikden sonra o oglan
seninle danishdi?
-bilmirem...hem elede vacib bir
soz demedi
-xedice!! -deye Mustafa bagirdi -
mene yalan danishma! duzunu de
-yaxshi .... sabah danisharam indi
gecikirem.... sabah -deyib xedice
celd addimlarla yataxanaya getdi.
mustafa ise onun arxasi ile baxib
sadece picildadi
-mene yalan danishma onsuzda
men her sheyi bilirem.... heqiqeti
de, eger yalan danishsan seni
incitdiyime