olduğumuz yerdən başlamağımızın qarşısına səddlər çəkir. Gücümüzü və xoşbəxtliyimizi baltalayır. Hazırda başlanğıc nöqtədəsiniz. Kənardan qazanacağınızı düşündüyünüz enerji içinizdədir. Sizə düşən yalnız ondan düzgün istifadə etməkdir.

Heç fillərin necə tərbiyə olunduğunu bilirsinizmi? Hələ kiçik ikən, qalın bir zəncirlə heyvanın ayağı bir dirəyə bağlanır. Əvvəl heyvan qaçmağa çalışır, amma nə qədər cəhd göstərsə də, nə zənciri qopara bilir, nə də dirəyi yerindən tərpədə bilir. Fil balası ayağında zəncirlə böyüyür və qaça bilməyəcəyini qəbul edir. Azadlıq anlayışını itirir. Budur, bu nöqtədə ayağındakı zəncir qırılır və yerinə qoyulan incə bir halatla bir neçə santimetrə qədər taxtadan bir çubuğa bağlanır. Fil, bu şərtlərdə asanlıqla qaça biləcək səviyyədə olmasına baxmayaraq olduğu yerdə qalır. Çünki, hələ varlığını düşündüyü zənciri əsla qıra bilməyəcəyinə inanır.

Çoxumuzun həyatı da uşaqlıq düşüncələrimiz, hiss və inamlarımızın qalıqlarının əsarətində davam edir. Bacarıqlarınız, istedadınız var və istifadə olunmağı gözləyir. Əgər edə biləcəklərinizin hamısını edə bildiyinizi görsəydiniz çox təəccüblənərdiniz.

"Edə bilmərəm" deyib edə biləcəklərinizə mane olmayın. Tək bir insan belə etmək istədiyinizi bacarıbsa, eyni güc sizdə də var. Nə qədər sürətli edə biləcəyinizi bilmək istəyirsinizsə, olimpiadalarda ən sürətlə qaçan insanı gözləyin, küçədə gəzən insanı deyil. Olimpia çempionu da bu uğuru qazanmaq üçün uzun müddət əzələlərini, bədənini, düşüncələrini hərəkətə gətirib. Və yarışdan əvvəl məşqçisi ruhlandırıcı sözlər söyləyib, elədirmi? Minlərcə tonu qaldıra biləcəyi halda, gücünü bilmədiyi üçün taxta çubuğun əsarətində yaşayan fil kimi özünüzü içərisinə saldığınız çərçivələrin fərqinə varın. Gücünüzün və bacarığınızın fərqində olduğunuzda, özünüzə olan inamınız da artacaq.

Hər şey olub bitdikdən sonra, "bunu mən də bacara bilərdim" deməyin. Halbuki, əvvəllər "edə bilmərəm" deyirdiniz. Sonra "bəlkə bacara bilərəm" deməyə başladınız. "Bir sınayım"