ə bilmədi.Ümumiyyətlə nənəmi susdurmağı bacaran 2 insan vardısa,-birisi Ramil əmi, digəri anam idi.Xalam zəif idi anam qarşı...
...Ramil əminin son sözü nənəmi şokdan da betər vəziyyətə saldı.
-Mən Faiqlə əlaqəmi kəsməkdənsə, sizinlə kəssəm daha yaxşıdır!...Odur mənə kömək edən, odur mənə kömək əlini uzadan, nəinki sən!...
-Ramil, ağlını yığ başına!...
-Mənim ağlım başımdadır, buna heç şübhə etmə!...Nə edib sənə?! Xoşbəxt deyildi də yazıq, görürdüm axı! Sən...Hər şeyin səbəbkarı sənsən!...Əgər bu ailədə nəsə bədbəxtlik baş verəcəksən ilk öncə özünü günahkar bil, sonra başqalarını günahlandır! Aydındır, ya yox?!..Mənə, mənim qərarlarıma, mənim ailəmə isə qətiyyən burnunu soxma!...Onsuz da arvadım sənin kimilərin əsl üzünü çox yaxşı bilir!...Bu qədər!!!...
Ramil sözünü kəskin şəkildə tamamlayıb evi ildırım sürətilə tərk etdi.Nənəm yerindəcə sonub qalmışdı.Anam baş verən olaya pis olsa da nənəmin hazırki vəziyyətinə kinayəli dodaqucu gülümsündü...
Ramil əmi gedən gündən nə az-nə çox 6 il keçdi...
İndi mən ailə xatirələrini vərəqləyə-vərəqləyə az da olsa Orxanın üz cizgilərinə nəzər salırdım.Sərt, tələbkar olduğu o dəqiqə bilinirdi, amma o gözlərindəki parıltı onun tamam başqa adam olduğunu deməyə əsas verirdi...
-Nərmin xanım, mənə güvənin..
-Niyə?!-özüməgüvənlə soruşdum.
-Sadəcə bir-birimizi tanımalıyıq...
-Bu məsələdə mənim heç kəsin ağlına ehtiyacım yoxdur, Orxan bəy..
Orxanın deyəsən cavab xoşuna gəlmişdi ki, mənə sirli gülümsədi.
-Bilirəm, Nərmin xanım...Sizin haqqınızda çox şey bilirəm ümumiyyətlə..
-Çox şey bilmək məbni tanımaq demək deyil, Orxan bəy..
Orxan şərabdan 1-2 qurtum alıb mənə baxanda içimə titrəmə düşdü.Amma yenə də bunu büruzə verədim.Sadə təbəssümlə ona baxıb davamını gözləməyə başladım.
-Niyə hamıya “yox” cavabını verirsiniz?! Qıraqdan baxan düşünər ki, yəqin sevgiliniz var...
-1-cisi, millətin nə dediyi mənim vecimə də deyil. 2-cisi sevgilim-filan yoxdur və olmayıb da. 3-cüsü isə, Orxan bəy, mən insanlara o dəqiqə güvənəcək