yoxdur menim...Atalar düz deyibler, bextin gözel olmalıdır...
-Refiqe, meni qorxudursan...Axı ne baş verib?!...
Yanağından çenesine doğru süzülen yaş damcılarıni elinin tersi ile silib ayağa qalxdı.Menim narahatçılığım getdikce artırdı.Elimi uzadıb qoluna toxundum.
-Nermin, meni evlendirirler, hem de heç sevmediyim biri ile...
Men her şeyi anlamağa çalışarken Refiqe artıq kabineti terk etmişdi...
...İşimi narahatçılıqla bitirib başa vurdum.Tez-tez Refiqeye baxıb söz soruşmaq isteyirdim, amma onun halını görüb heç ne soruşmurdum...
Ve nehayet sükutumu pozdum.
-Refiqe, bele olmaz!
Refiqe gözlerini kağızdan qaldırıb mene zilledi.Yene dolub daşırdı.
-Neyleye bilerem axı, Nermin?! Anam xeste, atam mühafizekar, qardaşım Moskvada...Atam menim işlemeyime gücle razı olub.Heç bir ilim tamma olmamış elvida deyib gedecem...
-Qardaşın bilirmi?!...
-He, amma menim narazılığımı bilmi...Heç etiraz ede bilirem ki?!...
-Refiqe, qardaşına de..Axı sen hemişe deyirdin ki, o, seni qoruyur, seni çox isteyir...
Refiqe islanmış yanaqlarını silib mene ümid dolu baxışlarla baxdı.
Nazirliyin binasından addımımı atmışdım ki, telefonum zeng çaldı.Ekrana baxmağım kifayet oldu ki, etrafa nezer salım.Yene Orxan, yene onun maqnit kimi celbediciliyi...Uzaqdan tebessüm atıb elinde tutduğu qulağına apardı.Men de zengi qebul edib eminlikle gülümsedim.
-Buyurun, Orxan bey...
Uzqdan mene doğru addımlamağa başlayaraq cavablandırdı.
-Nermin xanım,size teklifim var...
-Aha, ne teklifi?!...
-Birlikde teatr tamaşasına gede bilerik, meselen...
Gelib qarşımda dayanaraq telefonu qapatdı.
-Anlamadım?!-soyuqqanlılıqla soruşdum.
Penceyinin cibinden 2 bileti çıxardıb nümayiş etdirdi.
-Sizin haqqınızda çox şey bilirem, Nermin xanım...Medeniyyet ve incesenete nece böyük maraq duyduğunuzu nezere alıb sizi devet edirem,-deyib üzüme baxdı.
Bilmirem niye, amma sanki içim rahatlaşdı...
Teatr tamaşası boyunca onun baxışlaırnı üzerimde sezsem de heç bir reaksiya vermirdim.O da bu durumdan memnun

<< 1 ... 3 4 [5] 6 >>