sonra
peyğəmbərləri və imamları qul
kimi çağırmaq sağ olduqları vaxt
onları bəndə olaraq çağırmaq
kimidir. Necə ki, diri insanları da
ilahi qüvvə bilib sağ ikən
çağırmaq şirkdir.
Dəlil 3.
Bil ki, xalis din ancaq Allaha
məxsusdur. Allahı qoyub özlərinə
dost (övliya) tutanlar “Biz onlara
yalnız bizi Allaha
yaxınlaşdırmaları üçün ibadət
edirik” (deyirlər). Şübhəsiz ki,
Allah ixtilafda olduqları məsələlər
barədə onlar arasında hökm
edəcəkdir. Allah yalançı, nankor
olan kimsəni doğru yola
müvəffəq etməz! (Zumər, ayə 3)
İttiham edən tərəf bu ayədən
belə bir məna çıxarıb ki, Allaha
dünyasını dəyişmiş övliyalar
vasitəsilə yaxınlaşmaq şirkdir.
Lakin ayədə açıq-aşkar “Biz
onlara yalnız bizi Allaha
yaxınlaşdırmaları üçün ibadət
(nəbud) edirik” deyilir. Bütün
hallarda (sağ və ya ölü) övliyalara
ibadət şirkdir. Bu ibadət Allaha
yaxınlaşmaq niyyəti ilə olsa belə.
Ayədə qeyd olunan müşriklərin
nöqsanı Allahdan başqasına
ibadət etmək, ibadətdə Allaha
şərik qoşmaqdır, övliyaları
özlərinə dost tutmaq yox.
İnsanların övliyaları özlərinə dost
tutmaları Allaha xatir olmalıdır.
Allahı qoyub başqa “övliya”ları
dost tutmaq isə qadağandır.
Dəlil 4.
Onlar Allahı qoyub özlərinə nə bir
xeyir, nə də bir zərər verə bilən
bütlərə ibadət edir və “Bunlar
Allah yanında bizdən ötrü şəfaət
edənlərdir” deyirlər. De: “Allaha
göylərdə və yerdə (Özünə şərik)
bilmədiyi bir şeyimi xəbər
verirsiniz? Allah Özünə şərik
qoşulan bütlərdən uzaqdır və
ucadır!” (Yunus, ayə 18)
İttiham edən tərəf bu ayəni əsas
götürərək Allaha yaxınlaşmaqda
şəfaətçilərə üz tutmağın,
peyğəmbər və başqa kəslər
vasitəsilə Allaha yaxınlaşmağın
şirk olduğunu iddia edirlər.
Ayədə söhbət yenə də açıq-aşkar
Allahdan başqasına olan
ibadətdən gedir. Bütlərin xeyir və
ziyan verə bilmədikləri qeyd
olunur. Xeyir və ziyan Allahın
iznilədir. Bu kimin vasitəsilə
gəlirsə-gəlsin, səbəb həmişə
Allahdır. Daha sonra müşriklərin
dilindən Allaha şərik qoşduqları
bütlərin şəfaətçi