n gəlmədiyini,səbəbini isə özünündə bilmədiyini demişdi.İki-üç gün Savalan dərsə gəlmədi,artıq Rəşiddə,mən də narahat olmağa başlayırdıq,Rəşid neçə dəfə zəng vursa da onun telefonu sönülü idi.Bir gün yeməkxanada əyləşib,Rəşidlə söhbət edirdik,onun telefonuna zəng gəldi,zəng vuran Savalan idi,əvvəl Rəşid danışıb,sonra telefonu mənə verdi.
-al,Savalan sənlə danışmaq istəyir.Telefonu alıb,-alo,-dedim,-hardasan sən neçə gündü,ikimizdə narahat idik?,-Savalanın danışmağına imkan vermirdim.
-kukulka yaxşıyam,hər şey yaxşıdı,narahat olma,-o belə desə də səsindən qayğılı olduğunu hiss edirdim.
-hər şey yaxşıdırsa,niyə səsin elə gəlir hə?,-Savalan yenə heç bir şey olmadığını desə də mən israr edincə o atasının biraz xəstə olduğunu,buna görə müayinələr üçün türkiyəyə getdiklərini,gələn həftə qayıdacaqlarını dedi.Mən Rəşidlə ona dəstək olduğumuzu bildirib sağollaşmışdıq.Hər gün Savalanla Rəşidin telefonu ilə danışırdıq,bir neçə gün keçmiş.Bizim isə qonaqlarımız gəlməyə başlamışdılar,evimiz balaca idi,indi isə adam əlindən tərpənmək mümkün deyildi.Tezcə Mələyin toyunun olmağını istəyirdim,bütün gecəni qonaqlarla oturmaqdan,dərslərdə yuxlayırdım.Bir dəfə yeməkxanada oturub yuxlayırdım,Rəşid mənə kofe alıb,
-yazıqsan,al bunu iç,bütün günü orda burda yatırsan,-o elə danışırdı elə bil evsiz-eşiksiz,küçələrdə orda-burda büzüküb yatanlardan idim,başımı qaldırıb,ona incik baxsamda danışmağa dilim söz tutmurdu.Kofeni birnəfəsə içib,fincanı stolun üstünə qoydum,gic hıçqırıq məni tutmuşdu,mən hıçqırdıqca Rəşid gülürdü,sözləri qırıq-qırıq deyib,onun nəyə güldüyünü soruşsamda Rəşid elə gülürdü.Halımı özümü idarə etmirdi ki,onu tutub boğam,alnımda bir əl,hiss edəndə Rəşidin gülməyi dayandı.Kimsə alnımı ovurdu,Rəşid isə sakit dayanmışdı.Hıçqırığım getdikcə azaldı,bir azdan sonra isə tamamən dayandı,dayanar-dayanmaz üzümü Rəşidə tutub,
-nəyə gülürdün hə?Adam dostuna gülər?,-deyib əlimdəki dəftərlə ona vurmağa başladım.Rəşid başını gödəkçəsinin içində gizlədib,
-yaxşı,bağışla,birdə