gelmediyini,sebebini ise özününde bilmediyini demişdi.İki-üç gün Savalan derse gelmedi,artıq Reşidde,men de narahat olmağa başlayırdıq,Reşid neçe defe zeng vursa da onun telefonu sönülü idi.Bir gün yemekxanada eyleşib,Reşidle söhbet edirdik,onun telefonuna zeng geldi,zeng vuran Savalan idi,evvel Reşid danışıb,sonra telefonu mene verdi.
-al,Savalan senle danışmaq isteyir.Telefonu alıb,-alo,-dedim,-hardasan sen neçe gündü,ikimizde narahat idik?,-Savalanın danışmağına imkan vermirdim.
-kukulka yaxşıyam,her şey yaxşıdı,narahat olma,-o bele dese de sesinden qayğılı olduğunu hiss edirdim.
-her şey yaxşıdırsa,niye sesin ele gelir he?,-Savalan yene heç bir şey olmadığını dese de men israr edince o atasının biraz xeste olduğunu,buna göre müayineler üçün türkiyeye getdiklerini,gelen hefte qayıdacaqlarını dedi.Men Reşidle ona destek olduğumuzu bildirib sağollaşmışdıq.Her gün Savalanla Reşidin telefonu ile danışırdıq,bir neçe gün keçmiş.Bizim ise qonaqlarımız gelmeye başlamışdılar,evimiz balaca idi,indi ise adam elinden terpenmek mümkün deyildi.Tezce Meleyin toyunun olmağını isteyirdim,bütün geceni qonaqlarla oturmaqdan,derslerde yuxlayırdım.Bir defe yemekxanada oturub yuxlayırdım,Reşid mene kofe alıb,
-yazıqsan,al bunu iç,bütün günü orda burda yatırsan,-o ele danışırdı ele bil evsiz-eşiksiz,küçelerde orda-burda büzüküb yatanlardan idim,başımı qaldırıb,ona incik baxsamda danışmağa dilim söz tutmurdu.Kofeni birnefese içib,fincanı stolun üstüne qoydum,gic hıçqırıq meni tutmuşdu,men hıçqırdıqca Reşid gülürdü,sözleri qırıq-qırıq deyib,onun neye güldüyünü soruşsamda Reşid ele gülürdü.Halımı özümü idare etmirdi ki,onu tutub boğam,alnımda bir el,hiss edende Reşidin gülmeyi dayandı.Kimse alnımı ovurdu,Reşid ise sakit dayanmışdı.Hıçqırığım getdikce azaldı,bir azdan sonra ise tamamen dayandı,dayanar-dayanmaz üzümü Reşide tutub,
-neye gülürdün he?Adam dostuna güler?,-deyib elimdeki defterle ona vurmağa başladım.Reşid başını gödekçesinin içinde gizledib,
-yaxşı,bağışla,birde

<< 1 2 [3] 4 5 ... 7 >>