atırsan,çirkin ördek balası,-deyib üstüme yerise de qızlar onu tutdular,biraz evvelki cesaretim yoxa çıxmışdı,qorxmuşdum,bir terefden de onun sözü pis tesir etmişdi.Senuber ise susmaq bilmirdi,
-ele bilirsen onlar senle heqiqeten dostdurlar?Seni ele salıb gülürler arxanca,bu görkeminle sen qız bele deyilsen,axı neyleyirler ki seni?.-O danışdıqca menim gözlerim dolurdu,kövrek idim,tez inciyirdim her şeyden,qarşımdakı biraz meni acılayan kimi özümü itirir,onun qarşısında aciz veziyyete düşürdüm.
-sen,-özümü birteher ele alıb,-senin qelbin qaradır,her şeye pis yanaşırsan,onlar menim dostlarımdır,-deyib auditoriyadan çıxdım.Binadan çıxıb heyetdeki skameykaların birinde eyleşdim.Ağlamaq istesem de özümü saxlayırdım.Bir neçe deqiqe keçmişdi,biraz özüme gelib yeniden binaya qayıtmaq isteyirdim,qapıda Reşidle qarşılaşdım,belkede bu hemin an isteye bileceyim en son şey idi.O qarşımı kesib qezebli halda mene baxırdı.
-nolub sene,niye ağlamısan,kim xetrine deyib?,-o bele soruşanda bayaqdan beri saxladığım göz yaşlarım axmağa başladı.Reşid meni sakitleşdirmeye çalışsa da alınmırdı.O qolumdan tutub,meni bayaq oturduğum sakmeykaya oturtdu,
-otur görüm bura,danış,kim seni ağladıb?,-eslinde hemin an Reşidle qarşılaşmağım Savalanla qarşılaşmağımdan daha yaxşı idi,çünki Reşid temkinli idi,dinler sonra qerar vererdi,Savalan ise aqressiv idi,meni hemin an ağlayan gören Reşid deyilde Savalan olsa idi,Senuberi neler gözleyirdi heç tesevvür ede bilmirem.Gözümün yaşını silib,Reşide olanları danışmaq isteyirdim ki,ona zeng geldi,zeng eden Savalan idi,Reşide menim yanımda olduğunu dememesini işare etsem de artıq gec idi,Savalan giriş qapısından çıxıb bizi görmüşdü.Yaxına gelib mene baxmadan Reşide,
-hara yoxa..o birden meni görüb çenemden tutub başımı qaldırdı,-burnun niye qızarıb?Ağlamısan sen?,-soruşdu,sesinde narahtlıq hiss olunurdu.Onun elini iteleyib,
-ağlamamışam,bu nedi,o gelir ağlamısan,bu gelir ağlamısan soruşur,ağlamamışam,gözlerimden su kemeri çekmişem üzüme,-dedim.Savalan

<< 1 ... 4 5 [6] 7 >>