«Şəvahidut-
tənzil fi qavaidit-təfsil» və
Məhəmməd ibn Yusif Gənci əş-
Şafei «Kifayətut-Talib» (səh.119)
və Səbt ibn Covzi «Təzkirətu
xəvassil-üməti fi mə’rifətil-
aimməti» kitabında (səh.31 ayəni
yazmamaqla), Munzir ibn
Məhəmməd ibn Munzir,
məxsusən Hakim rəvayət etmişlər
ki, böyük əhli-sünnət
alimlərindən olan Hakim Əbu
Əbdullah Hafiz mərfu1 bir
sənədlə bizə xəbər verdi ki,
Əmirəl-mö’minin Əli ibn Əbu
Talibin (ə) katibi Yezid ibn Şərahil
o həzrətin belə buyurduğunu
eşitdiyini nəql edir: «Xatəmul-
ənbiya (s) vəfat anında, mübarək
kürəyi sinəmin üzərində ikən,
buyurdu: «Ya Əli! Allah-təalanın
«İman gətirib saleh əməl edənlər,
yaradılmışların ən xeyirliləridir» -
buyurduğunu eşitmədinmi? Bax,
onlar sənin şiələrindir. Mənimlə
sizin görüş yeriniz Kövsər
hovuzunun kənarıdır. Bütün
ümmət hesab üçün toplaşdıqda,
«üzü ağ olanlar» -deyə
çağrılacaqsınız»».
Yenə iftixar edilən əhli-sünnət
alimlərindən olan və hicri IX
əsrdə əhli-sünnət camaatının
yolunun islahatçısı olaraq tanınan
Cəlaləddin Syüti, «Dürrül-Mənsur
fi kitabillahi bil-Mə’sur» təfsirində
zamanın fəzilətlilərindən və
böyük əhli-sünnət alimlərinin
e’tibar etdiyi şəxslərdən olub, ibn
Əsakir Dəməşqi (ibn Xallaqan
«Vəfəyatül-ə’yan», Zəhəbi
«Təzkirətul-Hüffaz», Xarəzm
«Ricalu müsnədi-Əbu Hənifə» və
«Təbəqati-Şafeiyyə»də və Hafiz
Əbu Said «Tarix»ində onu
tərifləmiş və etibarlı şəxs
olduğunu söyləmişlər. İbn Əsakir
öz zamanında hədis əhli imamı,
elmi çox, etibarlı və təqvalı bir
şəxs və 550-ci ildən əhli-sünnət
camaat alimləri arasında ən
elmlisi imiş) adıyla məhşur olan
Əbulqasim Əli ibn Həsəndən, o da
Peyğəmbərin (s) böyük
əshabından olan Cabir ibn
Əbdullah Ənsəridən o həzrətin (s)
belə dediyini nəql edir:
«Rəsulallahın (s) hüzurunda
olduğumuz bir vaxtda Əli ibn Əbi
Talib otağa daxil olduqda,
Peyğəmbər buyurdu: «Canım
əlində Olana and olsun ki, bunun
(həzrət Əliyə işarə) şiələri Qiyamət
günü qurtuluşa yetişəjəklər».
Bu əsnada zikr edilən