a bildirməsindər.
Biz şiələr yəhudi deyilik; biz
Məhəmmədiyik (s). Həzrət Əlinin
(ə) təqibçilərini «şiə» adlandıran
da məlun Əbdullah ibn Səba deyil,
Rəsulallahın (s) şəxsən özüdür.
Biz Əbdullah ibn Səbanı münafiq
və məlun bir kəs bilirik. Dəlil və
burhansız da heç bir fərd və ya
dəstəyə uymayın.
Sizin dediyiniz kimi, Həzrət Əlinin
(ə) təqibçilərinin şiə
adlandırılması Osmanın
zamanında olmamışdır.
Rəsulallahın (s) öz zamanında o
həzrətin (s) xas səhabəsinə «şiə»
söyləyirdilər. Çünki Hafiz Əbu
Xatəmi Razi alimlər arasında
mütədavil (etibar edilən)
kəlamların təfsirinə yazdığı
«Əzzinət» kitabında belə yazır:
«İslamda Rəsulallahın (s) öz
zamanında ortaya çıxan ilk ad
«şiə»dir. Əshabdan dörd nəfəri
«şiə» ləğəbiylə çağırırdılar:
Əbuzər Ğəffari; Salman Farsi;
Miqdad ibn Əsvədi Kəndi və
Əmmar ibn Yasir.
Qardaşlar düşünün, əgər bu
termin bidət olsaydı, Rəsulallahın
(s) zamanında həzrətin (s)
məxsus əshabından olan dörd
nəfəri «şiə» ləğəbiylə çağırmaları
və Peyğəmbərin (s) də bu
kəlmənin bidət olduğunu bilib,
onları nəhy etməməsi
mümkündürmü?! Bu səbəbdən,
onların - Əli (ə) şiələrinin qurtuluş
əhli olduğunu həzrət
Peyğəmbərin (s) bilavasitə
özündən eşitmiş olduqları məlum
olur. Baxın, buna görə belə bir
məqamla iftixar edirdilər və
əshab aşkar şəkildə onları şiə
adıyla çağırırdı».
[1]Rəvayəti nəql edənlərin adı
söylənilmədən hədisi bir
məsumdan nəql etmək.
[2] Ğulat - ifratçılar, Həzrət Əlini
Allah və Allahın şəriki