bitmiş imtahanlar başlamışdı,Savalanla Rəşidi az-az görürdüm.Rəşidlə danışsam da Savalanla axırıncı hərəkətindən sonra salam-sağoldan başqa kəlmə kəsmirdim.Evdə də əvvəlki kimi onlardan çox danışmırdım,atam bir iki dəfə Savalanı soruşmuş,
-bir gün gərək Rəşidlə də tanış olam ,-demişdi.
Axırıncı imtahanda kəsilmişdim,onsuzda sulugöz idim üstəlik bunu evdə necə açıqlayacağımın qorxusu da bir tərəfdən lap zırıl-zırıl ağlamağa başlamışdım.Başıma toplaşan uşaqlar məni təsəlli etsə də mən elə ağlamağa davam edirdim.
-nolub burda?Yenə kim xətrinə dəyib onun?,-səs Rəşidin səsi idi,gözümün yaşını silib nəmli kirpiklərimin arasından ona baxırdım.O uşaqları tənara çəkib yanıma gəldi,başımı qaldırıb mülayim səslə,
-nolub hə?Kim nə deyib sənə?,-soruşdu.
-imtahanda kəsilmişəm,-bunu elə asta səslə dedim ki,düşünürdüm bəlkə də o eşitmədi,lakin Rəşid gülümsünüb,
-buna görə ağlamazlar,niyə bizə demirsən axı?Gəl mənlə,-o mənim qolumdan tutub arxasında dartırdı.Rəşid məni imtahan verdiyimiz otağın qarşısına gətirib,-burda gözlə,-dedi və özü içəri keçdi,biraz sonra məni içəri çağırdı,müəllim Rəşidə görə mənim kəsrimi düzəltmiş,imtahandan keçirmişdi.Həmin günü yeməkxanada oturub Rəşiddən bunu necə elədiyini soruşsam da o heç nə deməmişdi,Savalanı isə o gün görməmişdim,Rəşid deyirdi işi olduğu üçün imtahanı verən kimi gedib.Tətildən qayıdanda atam mənə telefon almışdı,elə birinci gün Rəşidlə qarşılaşanda onun və Savalanın nömrəsini almışdım,Savalanla həmin gün rastlaşmamışdım .O gün gecə dərslərimi edəndə telefonuma Savalandan ilk mesaj gəlmişdi,-”xeyirli olsun kukulka”.Mesajı üzümü güldürməyə yetsə də ona cavab yazmamışdım.Günlər keçirdi,biz yenə əvvəlki kimi tənəffüsü yeməkxanada üçümüz bir oturar,söhbətləşərdik,Rəşid həmişə Savalana sataşacaq bir şey tapırdı,Savalanla münasibətimiz düzəlsə də o yenə əvvəlki kimi azdanışan rolunda idi.Səkkizi mart günü onlar ikisi də mənə oyuncaq ayı almışdılar,evə gələndə hər əlimdə bir oyuncaq gəlmişdim.Novruz bayramı münasibəti ilə