n mənə qarşı çıxmaqlarını,-yox Firuzan,Rəvan sənə uyğun biri deyil,-deyib etiraz etmələrini istəmişdim,lakin Rəşiddə Savalandan geri qalmayaraq,onun dalınca getdi,mənim yox onun yanında yer aldı.Onların dostluğunu itirməkdən qorxurdum,niyə belə davrandıqlarına isə məna verə bilmirdim.Bir neçə gün keçmişdi,onları hər görəndə salamlaşıb yanlarına getmək istəsəm də Savalan üzümə belə baxmırdı,Rəşid isə dərsi bəhanə edib gedirdi.May ayının son günləri idi,dərslər yekunlaşırdı,sesiya başlamaq üzrə idi.Bir gün dərsdən çıxanda Rəvan qarşıma çıxdı.O mənə yaxınlaşıb salam verəndən sonra,
-Firuzan,bəsdi məndən qaçdığın,bir aydır gizlənpaç oyunu oynayırsan mənlə,artıq yetər,bu gün mənə bir cavab demədən heç yerə getməyəcəyik,-dedi.Mən tədirgin olmuş kimi ətrafıma baxıb,
-mən,axı mən tələsirəm,sora danışarıq,-deyib getmək istədikdə isə o,qarşımı kəsib,
-mənə bir cavab de,daha doğrusu hə de..He?,-Rəvan əyilib gözlərimə baxırdı,mən gülümsəyib başımı yana əydim,-Hə?,-o birdə bunu təkrarladı.Başımı o biri tərəfə əyib astaca,
-hə,-dedim.Rəvan qələbə qazanmış kimi gülümsəyib,
-onda gedək səni ötürüm,-dedi.
-özüm gedərəm,-desəmdə o,əli ilə yolu göstərib yanımca gəlməyə başladı,mən gülüb,-yaxşı,gedək,-dedim.Biz uzaqlaşanda isə bir cüt göz arxamızca baxırdı,Rəşid idi