SAPFIR

3.
Savalan arxamca gəlmək istəsə də Rəşid onu saxlayıb,
-qoy tək qalsın,o özünü birinci dəfədi qız kimi hiss edir,-demişdi.Özünü qız kimi hiss etmək nə idi görəsən?Mən onsuzda qız idim,sadəcə daha kövrək idim,hər şey o anda qəlbimə toxunurdu.O gün və ondan sonrakı bir neçə günü heç kimə görünmədən hərəkət edirdim,Rəşidi bir-iki dəfə dərs arası tənəffüslərdə görsəmdə Savalanla rastlaşmamışdım.Bir gün dərsə gedəndə Mələyin ailə qurarkən mənə bağışladığı bijuteriyalarından halqa sırğalarını taxıb,anamın qırmızı rəngli dodaq boyasından biraz dodağıma sürtdüm,evdən universitetə gələnə kimi elə bilirdim hər kəs mənə klona baxar kimi baxır,öz-özümü danlayırdım ki,bu axırıncıdır səhərdən əvvəlki Firuzan olacam,belə qız olmaq mənə görə deyil.Fikirli və utancaq halda elə gedirdim ki,krasofkalarımın ipinin açıldığını hiss etməmişdim.İp ayağımın altında qalıb önə doğru yıxılanda Savalan qolumdan tutub məni saxladı.O həmişəki kimi klassik geyimdə idi,bir neçə gün idi onu görməməyim onu görən kimi sevinməyimə bəs etmişdi,Savalan pencəyinin ön düyməsini açıb aşağı əyildi və açılan ipi bağladı.O ayağa qalxanda mən təşəkkür etsəmdə Savalanın fikri məndə deyildi.Şaxtalı havalarda mənim gözlərim sulandığından həmişə əlimdə solfetka ilə dolaşıram,Savalan əlimdə tutduğum solfetkanı alıb dodaqlarıma sürtdüyüm boyanı sildi.Onu dayandırmaq üçün başımı yana əyib,
-neyləyirsən?,-soruşsam da o, çənəmdən tutub,başımı tərpətməyim deyə saxladı.
-sən nə vaxtdan boya çəkən olmusan?,-onun səsi həm qəzəbli,həm də tonu yüksək idi,Savalan solfetkanı yerə atıb tapdadı,bu hərəkəti qəlbimi qırmışdı,içimdən onu acılamaq hətta söymək gəlirdi.
-sən..gözlərim dolmuş halda,-kobud kişi məxluqu,-deyib,binaya doğru getdim,səsim çox titrək çıxmışdı.Darvazadan girəndə qrup yoldaşım Rəşadla qarşılaşdım.Rəşadla söhbət edərək binaya daxil olduq.Ondan sonra uzun bir müddət dodaq boyasi çəkmədim,sonralar dodaq boyasından istifadə edəndə o hadisə gözlərim önündə durur və üzümdə gülüş yaranırdı.Dərslər