yaranan mübahisədən sonra əsəblə yeməkxanaya gedirdim,mən qapıdan girəndə Rəşid çıxırdı,məni görüb ayaq saxladı.
-sənə nolub?,Niyə qaşqabaqlısan?,-məni bir mimikamdan tanıyan Rəşid,belə dostu mən necə həyatımdan çıxarım axı?Heç vaxt.
-heç nə,kefim yoxdu biraz,-deyib keçmək istəsəm də Rəşid imkan vermədi,
-o xətrinə dəyib?,-onun səsi hisli idi,mən heç nə demədən onun üzünə baxırdım,o baxışlarını məndən qaçırsa da hiss edirdim ki,əsəsblərini güclə cilovlayır.
-o heç nə etməyib,-söhbəti dəyişmək üçün,-sən harasa gedirdin?,-soruşdum,lakin Rəşid hələdə hirsli baxışlarla baxırdı mənə.Onun cavabını gözləmədən keçib yaxınlıqdakı masalardan birinə əyləşdim.Rəşiddə ardımca gəlib boş olan digər stula əyləşdi,
-nəsə istəyirsən?,-soruşdu.Biraz əvvəl səsində qəzəb var idisə indi soyuqluq və biganəlik hiss etmişdim.
-heç nə,saq ol,-dedim.Rəşid bayaqdan bəri baxmadığı üzümə baxıb,
-Firuzan,-o bir neçə saniyəlik susub,dərindən nəfəs aldı,-mən heç,mən səni az-çox anlamağa çalışıram,hərçənddi mən də heç vaxt icazə vermərəm ki,o səni incitsin,lakin indi əsas Savalanı idarə edə bilməkdi,-o, mənim təəccüblə ona baxdığımı görüb,-əgər Savalan bilsə ki,o sənin azcada olsa xətrinə dəyib,onu öldürər,-mən ağzımı açıb nəsə demək istəyirdim ki,Savalan bir stul götürüb,əyləşdi,
-kim kimi öldürür?,-Savalanın bu sualından sonra mən yalvarış baxışları ilə Rəşidə baxırdım.Rəşid haqlı idi,Savalanın dostlarına olan bağlılığını və sahiblənmə duyğusunu artıq hiss etmişdim.Onun Sənubəri məndən üzr istəmək həddinə çatdırdığını nəzərə alsaq,Rəvana edə biləcəklərini düşünməyə qorxurdum.Düzdü Sənubər qız idi,Savalan heç vaxt qızlara əy qaldıracaq qədər alçalmazdı,lakin Rəvanla həmcins olduqlarına görə Savalanın onunla sadəcə söhbət etməyəcəyini təxmin edirdim.Rəşid mənim baxışlarımdan halımı anlayıb söhbəti dəyişmişdi.Bir neçə gün keçmişdi,Rəvandan isə səs-soraq yox idi,nə zəng edirdi,nə də mesaj yazırdı.Mən isə çalışırdım imtahanlara hazırlaşım.İyun ayının ortaları idi,artıq iki imtahanı