yaranan mübahiseden sonra eseble yemekxanaya gedirdim,men qapıdan girende Reşid çıxırdı,meni görüb ayaq saxladı.
-sene nolub?,Niye qaşqabaqlısan?,-meni bir mimikamdan tanıyan Reşid,bele dostu men nece heyatımdan çıxarım axı?Heç vaxt.
-heç ne,kefim yoxdu biraz,-deyib keçmek istesem de Reşid imkan vermedi,
-o xetrine deyib?,-onun sesi hisli idi,men heç ne demeden onun üzüne baxırdım,o baxışlarını menden qaçırsa da hiss edirdim ki,esesblerini gücle cilovlayır.
-o heç ne etmeyib,-söhbeti deyişmek üçün,-sen harasa gedirdin?,-soruşdum,lakin Reşid helede hirsli baxışlarla baxırdı mene.Onun cavabını gözlemeden keçib yaxınlıqdakı masalardan birine eyleşdim.Reşidde ardımca gelib boş olan diger stula eyleşdi,
-nese isteyirsen?,-soruşdu.Biraz evvel sesinde qezeb var idise indi soyuqluq ve biganelik hiss etmişdim.
-heç ne,saq ol,-dedim.Reşid bayaqdan beri baxmadığı üzüme baxıb,
-Firuzan,-o bir neçe saniyelik susub,derinden nefes aldı,-men heç,men seni az-çox anlamağa çalışıram,herçenddi men de heç vaxt icaze vermerem ki,o seni incitsin,lakin indi esas Savalanı idare ede bilmekdi,-o, menim teeccüble ona baxdığımı görüb,-eger Savalan bilse ki,o senin azcada olsa xetrine deyib,onu öldürer,-men ağzımı açıb nese demek isteyirdim ki,Savalan bir stul götürüb,eyleşdi,
-kim kimi öldürür?,-Savalanın bu sualından sonra men yalvarış baxışları ile Reşide baxırdım.Reşid haqlı idi,Savalanın dostlarına olan bağlılığını ve sahiblenme duyğusunu artıq hiss etmişdim.Onun Senuberi menden üzr istemek heddine çatdırdığını nezere alsaq,Revana ede bileceklerini düşünmeye qorxurdum.Düzdü Senuber qız idi,Savalan heç vaxt qızlara ey qaldıracaq qeder alçalmazdı,lakin Revanla hemcins olduqlarına göre Savalanın onunla sadece söhbet etmeyeceyini texmin edirdim.Reşid menim baxışlarımdan halımı anlayıb söhbeti deyişmişdi.Bir neçe gün keçmişdi,Revandan ise ses-soraq yox idi,ne zeng edirdi,ne de mesaj yazırdı.Men ise çalışırdım imtahanlara hazırlaşım.İyun ayının ortaları idi,artıq iki imtahanı

<< 1 [2] 3 4 ... 7 >>