vermişdi.Bu dəfə mənlə Savalan gülür Rəşid bizə tərs-tərs baxırdı,
-gülmə onun hərdənbir peyda olan zarafatlarına,-Rəşid özü dediyi bu sözə isə özü gülməyə başladı.Sağollaşıb hər kəs yatmağa gedəndə isə onlara qonaq otağında yer saldığımızı dedim.Rəşid otağa birinci girmişdi,Savalan qapını örtüb məni çağırdı,
-Firuzan,-səsi sakit və qayğılı idi.
-hə?,-arxaya dönüb ona baxırdım.O bir neçə saniyəlik susub,
-ad günün mübarək,-dedi.Gülümsəyib,
-çox saq ol,sənində ad günün mübarək,axı məndən cəmi iki gün böyüksən,-dedim.Səhər atam onları şəhər mərkəzinə aparıb avtobusla yola salmışdı.Bilirdim ki,bir çox suallara cavab verməliyəm,ancaq heç özümdə cavabları bilmirdim,onlar sadəcə mənim dostlarım idilər,təkcə atam mənə heç bir sual vermir,Rəşidlə Savalanı tərifləyirdi.Avqustun axırı biz bakıya qayıtmışdıq,Rəşidgildə qayıtmışdı,Savalanın türkiyə istirahəti isə hələ bitməmişdi.Rəvanı isə bakıya qayıdandan bir neçə gün sonra görmüşdüm.Günlər keçirdi,sentyabr ayı gəlmiş,dərslər açılmışdı,bu il günorta növbəsində oxuyurduq,Rəvan sonuncu kursda idi,səhərlər işə gedər,günortalar isə dərsə gələrdə,o yarımgün işləsə də tam günün maaşını alırdı.Ancaq o hələdə məni Rəşidlə Savalana qısqanırdı.Rəşidlə arada salamlaşsa da Savalanla aralarındakı buzlar heç əriyəcəyə bənzəmirdi,Savalan ona elə baxırdı,elə bil öldürmək istəyirdi.Savalan paylaşmağı sevən biri deyildi,xüsusəndə dostlarını,mənim olan mənimdir prinsipi ilə yaşayırdı.Lakin buna baxmayaraq nə Rəşidə,nə də mənə bu barədə bir söz deməzdi.Oktyabr ayının əvvəllərində Mələyin qızı dünyaya gəldi,bacım xəstəxanadan çıxanda bir neçə gün bizdə qaldı.Mələyin qızının adını seçmək üstündə hər gün evimizdə mübahisə yaranırdı.Hamı usağa istədiyi adı qoymaq istəyirdi,təkcə Mələklə Elxan susur,deyilən adların isə heç birini bəyənmirdilər.Bir gün yenə evdə belə mübahisələrin biri gedirdi,mən isə otağımda dərslərimi hazırlayırdım.Səsə-küyə otağımdan çıxıb,qonaq otağına gəldim.
-bilirsiz nə var durun qırağa,özüm qoyacam uşağın adın,-Elxan