gözləmələrini istədim.Biz Rəvanla zaldan çıxıb onlara tərəf gedəndə Rəşid həmişəki kimi təmkinli dayansa da Savalanın üzünü yana çevirib,dilinin altında nəsə deməyi gözümdən qaçmamışdı.Onlara yaxınlaşıb,salamlaşandan sonra,
-bəlkə yeməkxanaya gedək,sizinlə danışmaq istədiklərim var,-dedim.Hamımız yeməkxanaya enib sakit bir tərəfdə əyləşdik.Hər kəs sakit dayansa da qəribə bir gərginlik hökm sürürdü.Hətta peşiman da olmuşdum onları bir araya gətirdiyim üçün.Köməyimə həmişəki kimi Rəşid çatmışdı.
-uşaqlar bu günkü gün nə günü idi,bizi niyə yığmışdılar xəbəri olan varmı?,-Rəşid bunu biz gülək deyə demişdi,ancaq əksinə heç kimin gülmədiyini görüb pərt olmuşdu.Birazcada belə davam etsə idi,heç bilmirəm Savalan orda nəyisə salamat qoyacaqdı ya yox.
-mən istəmirəm arada gərginlik olsun,hamınız mənə əziz insanlarsız,istəyirəm dost olasız,bir-birinizlə dil tapasız,-sözümü ortalığa desəmdə əsas Savalanla Rəvana aid idi sözlərim,-Rəvan üzümə tərs-tərs baxsa da Savalan gözlərini Rəvana dikmişdi.
-mən dostlarımı özüm seçirəm,kimi layıq bilirəmsə o da mənim dostum olur,-Savalanın dişlərini qıcayaraq,əsəblə dediyi bu sözlər bir anlıq sükut yaratdı,o ayağa qalxıb getmək istəyəndə isə yerimdən durub,
-Savalan,mənim xətrimə,-dedim.O masaya yaxınlaşıb hər iki əlini masaya dirədi,
-elə sənin xətrinə bu masaya əyləşdim,ancaq bundan artığını istəmə,-deyib getdi.Başa düşə bilmirdim o niyə belə davranır,düzdü o aqressiv biri idi,ancaq mənim qəlbimi heç vaxt qırmamışdı,təkcə o dodaq boyası məsələsindən başqa.Mən əmin idim ki,o mənim xətrimi çox istəyir və mən dediyim heç nəyə yox deməz,axı ondan çox şey istəməmişdim?Rəşid gözlərimin içinə baxır,sanki,-icazə ver onunla gedim,-demək istəyirdi.Başımı tərpədim,-get,-dedim.Rəşid gedəndən sonra Rəvan ayağa qalxıb,
-bu da sənin əziz-xələf dostların,-dedi və o da getdi,masada tək qalmışdım,heç nə edə bilməmişdim,ağlamaq məni tuturdu.Biraz oturub sonra evə gəldim.Bir neçə gün Savalanla üz-üzə gəlməməyə qarşılıqlı cəhd göstərirdik,Rəvan isə