ə nə zəng vurur,nə də axtarırdı.Bir gün yenə Savalan yanımdan düz keçmək istəyəndə Rəşid qolundan tutub yanıma gətirdi.
-onun,-Rəşid əli ilə məni göstərib,-xətrinə dəyənin xətrinə elə dəyərəm ki,yeddi qat nəsli halına ağlar,-deyirdin,amma özüm hamıdan çox onun xətrinə dəyirsən,-bilmirəm Savalan bu sözləri nə vaxt Rəşidə demişdi,ancaq mən indi eşidirdim.Həqiqət bu idi ki,Savalan özü də bilmədən xətrimə tez-tez dəyirdi.
-birdə onun xətrinə dəysən nə onun dostu olacaqsan,nə də...Savalanda mən də Rəşidə baxırdıq,istəmirdim o,sonra peşiman olcağı sözlər işlətsin,çünki Savalanı tanıyırdım,çox tərs,inadkar biri idi,əgər Rəşid sözünü tamamlasa idi,o bizi ordaca qoyub həmişəlik gedəcəkdi.
-o mənim xətrimə dəyməyib,dostlar bir-birindən inciməz,düzdü Savalan?,-bu sözlərimdən sonra Savalan əllərini cibinə salıb,pəncərədən çölə baxmağa başladı.Mən carəsizcə Rəşidə baxırdım,o əli ilə hər şeyin qaydasında olduğunu bildirdi.
-deyirəm bəlkə yeməkxanaya gedək,mən acmışam yenə,-Savalan başını yelləyib gülümsündü,bu insanın nə vaxtsa ürəkdən güldüyünü görəcəkdim görəsən?Pilləkanları düşəndə yenə krasofkalarımın açılan ipləri ayağıma dolaşırdı,hətta bir-iki addım atandan sonra Rəşid tutmasa idi yıxılırdım.
-yıxıldım,-deyib dodaqlarımı büzmüş vəziyyətdə dayanmışdım.Savalan adəti üzrə kostyumunun bir düyməsini açıb aşağı əyildi,ipləri bağlayandan sonra,
-biz heç vaxt qoymarıq yıxılasan,-dedi.
Yeni il gəlmişdi,mən isə imtahanları necə verəcəyimin dərdin çəkirdim,bütün günü özümü otağa qapayıb,hazırlaşırdım.İki imtahandan sonra üç ən çətin imtahanlar qalmışdı.Rəşid və Savalanla imtahanlarımızı eyni gündə olanda görüşürdük,Rəvan isə bir aydan çox idi ki zəng vurumurdu.Onun davranışlarına məna verə bilmirdim,onun mənə olan hisslərində anlamırdım,bircə onu bilirdim ki,onun mənə olan hissləri güclü deyil.Rəvan axırıncı imtahan günü evə gələndə qarşıma çıxdı.O yaxınlaşıb,salam verəndən sonra,
-necəsən?,-soruşdu.Səsində yorğunluq hiss etmişdim,yəqinki həm işləyib,həm oxumaq çətin