idi.
-yaxşıyam,sen?Yorğun görünürsen,-dedim.O qarşımda dayanıb,
-he biraz,olar seni eve ötürüm?,-soruşdu.Başımı yana eyib,
-ehtiyac yoxdu,-desemde,deyesen o qerarlı idi.
-ehtiyac var,-başımı çevirib ona baxırdım,o,-gedek,-dedi ve meni eve kimi ötürdü.Yol boyunca o bir çox şeylerle maraqlansa da Savalangille axırıncı söhbet haqda heç bir söz demirdi,men özümde o barede daha danışmamağa qerar vermişdim.Bezen her şeyi zamanın ixtiyarına buraxmaq en düzgünüdür.Zaman ise öz axarı ile irelileyirdi.Valentin günü gelmişdi,Revan mesaj yazıb tebrik etmişdi,men hemin günü evden çıxa bilmediyimden ise hediyye vere bilmemişdi.Tetilden qayıdanda ise bed xeber almışdım,Reşidin atası ölüm yatağında idi,o qaraciyer serrozundan eziyyet çekirdi,bir neçe defe müalice etdirseler de xestelik bir xeyli irelilemişdi.O şen deyen-gülen Reşid birden-bire qemgin,fikirli,qayğılı bir oğlana çevrilmişdi.Savalanla iki defe onun atasına baş çekmişdik,Reşidin özünden böyük bir qardaşı var idi,işleyirdi,ailenin bütün yükünü o çekirdi.Reşid her gün elinde iş elanları olan qezetle gelib,özüne iş axtarırdı,lakin yarımgünlük işçi heç kime lazım deyildi.Bir gün üçümüz yemekxanada oturmuşduq,Savalana kimse zeng vurmuşdu,o çıxıb danışıb,yeniden bizim yanımıza qayıdanda,
-Reşid dur getdik,sene iş tapmışam,ele özüme de,-dedi.Reşid teeccüblü halda,
-harda?ne işi?özünü de unutmamısan maşallah,-dedi.Savalan Reşide avtosalonların birinde mexanik işi tapmışdı,yarımgün işleyecek,ancaq maaşın seksen faizini alacaqdı,Reşid özünü narahat hiss etmesin deye Savalan özü de orda işlemeye başlayacaqdı,baxmayaraq ki,onun buna ehtiyacı yox idi.Mart ayının evvelleri idi.Bir gün bed xeber hamımızı kedere qerq etdi.Reşidin atası rehmete getmişdi,bu xeberi evde deyende atam hüzür yerine getmek istediyini dedi.Reşidgile atası xeste yatan vaxtı getsemde yolu yadımda deyildi,Savalan maşınla aparmışdı,buna göre ona zeng vurub bizi aparmağını xahiş etdim.O ise öz atasını da bu gün aparacağını,gelib bizi de evden götüreceyini

<< 1 ... 4 5 [6] 7 >>