quru idi.
-Bu nə tondur?!...
-Necə danışmağımı istəyirsən, Nərmin?!...
-Orxan, xahiş edirəm...
-Sən mənə nə etmisən?!...
Özümün də xəbəri olmadan onun gözlərinə sehrlənmişdim.
-Niyə, Nərmin?! Niyə?! Sadəcə “niyə”sini de, başqa heç nə istəmirəm...Niyə özünü aldadırsan?!...
-Mən özümü aldatmıram.Düzdür, səndən xoşum gəlir, əsl kişi xaarakterinə sahibsən, amma mən insanlara güvənmək məsələsində ehtiyatlı biriyəm...
-Hə, bilirəm, amma mən o insanlardan deyiləm, Nərmin...
-Bilirəm,-deyib xəfifcə təbəssüm etdim.
O da gülümsəyərək əlini yanağıma toxundurdu.
-Gedək?!-soruşub gözlərimə daha mənalı baxdı.
-Hara?!-təəccübləndim.
-Bax onu özün görəcəksən,-deyib mütəhərriki işə saldı.
Yol boyunca bir-birimizə baxıb gülümsəyirdik.Arada gah əlimi öpür, gah da yanağıma sığal çəkirdi.Mən ciddi təsir bağışlayan bir adamın əsl ruhunu kəşf etmişdim deyəsən...
...O, məni bahalı əyləncə mərkəzinə gətirmişdi.Əyləncələrin sayı-hesabı yox idi.Biri bitər-bitməz, digəri gəlirdi...
...Axşama yaxın məkandan çıxdıq.Vaxtın necə gəlib keçdiyini bilmədim.Hər ikimiz də gülə-gülə maşına əyləşdik.Mən ona baxanda sözlə ifadə edilməsi mümkun olmayan hisslər keçirdim.Orxan üzünü yaxınlaşdırıb nəfəsini üzümdə hiss etdirdi.
-Sən özəlsən,-deyib astaca dodaqlarıma toxundu
Mənə elə gəldi ki, ətrafda nə varsa hamısı bircə anlığa hərəkətsiz vəziyyətə düşdü.Orxan dodaqlarını dodaqlarımdan ayırıb mənə “günahkarcasına” baxaraq dedi.
-Bağışla...
Evə gəlib çatanadək heç birimiz səsimizi çıxartmadıq.Arada baxışırdıq,nəsə deməyə can atırdıq, amma tez də vaz keçirik.Mən qapın açmaq istəyəndə biləyimdə onun barmaqlarını hiss etdim.Qeyri=ixtiyari gözlərinə baxdm.
-Mən səni incitmək istəmirəm, Nərmin...
Cavab vermədən biləyimi Orxanın barmaqlarından qopardıb maşından endim...
...Evə gəlməyimə bir yox, min peşman oldum.Nənəm yenə də öz ampulasında idi.Mən nəsə anlamağa çalışarkən acgözlüklə baxaraq nəzərimə çatdırdı.
-Sənə elçi düşüblər...
-Və?!...
Anam əl çalaraq mənim cavabımdan məmnunluğunu